Dile getirseniz eleştiri alacağınız fikirleriniz var mı?

Birkaç tane var.

Kadınlar ve erkeklerin biyolojik etkenler dışında farklı canlılar olduğunu düşünmüyorum. Dişi bir insanla erkek bir insan arasındaki fark, dişi bir kediyle erkek bir kedi arasındaki fark kadardır. Geri kalan her şey toplumsal tabudan ibarettir.

İyilik yapmak bir tercihtir ama kötülük yapmamak bir zorunluluktur, kuraldır. Mesela zengin biri fakir birine ekmek vermezse bu eleştiriye kapalı bir durumdur, çünkü kişinin kendi tercihidir ama birinin ekmeğini çalmak yargılanmayı gerektirir. (burada bahsettiğim ekmek, yediğimiz ekmekten ibaret değildir, sadece bir örnektir.)

Aşkın yaşı vardır. Aşkın yaşı yoktur diyerek ahlaksızlığı güzellemeye sonuna kadar karşıyım. 40 yaşındaki bir insanla 60 yaşındaki bir insanın beraber olması sorun değildir, ama 40 yaşındaki birinin 20 yaşındaki biriyle beraber olması ciddi bir sorundur ve sapkınlıktır. Çünkü burada esas ölçüt yaş farkı değil, kuşak farkıdır. Taraflardan biri ergenliğini bitirmediyse yaş farkı, ciddi bir kuşak farkına dönüşür.

Kötülüğe kötülükle karşılık verilmesi taraftarıyım. Çünkü kötü insanlar iyilikten pek anlamaz. Öğrenmeye kapalıdırlar. Bu yüzden bazı insanların kötülüklerini durdurabilmek için onlarla anlaşmaya çalışmak ya da onlara tolerans göstermek yerine onlara aynı dilde cevap vermek ya da onları korkutmak gerekir.

Kadınlara ev işleri konusunda baskı yapılması konusunda, eşinin kirli donunu yıkama görevinin kadına yüklenmesine, para kazanma ve eve para getirme, görüşmelerde hesabı ödeme gibi şeylerin de erkeğe yüklenmesine karşıyım.

Türkiye'nin eğitim sistemi belki dünyanın en kötü eğitim sistemlerinden birisidir. Türkiye'deki işsizliğin bu kadar fazla oluşu da bununla ilgili olabilir. Türkiye'de hiçbir Avrupa ülkesinde olmadığı kadar üniversite mezunu var, ama aynı zamanda kültür ve eğitim gibi konularda Avrupa ülkelerinden çok daha gerideyiz, kısacası Avrupa ülkelerine göre cahil sayılırız. Herkes üniversitede belirli bölümlerden mezun, üniversite okuyanların %40'ı mühendisliğin herhangi bir bölümünde okuyor. Hiçbir Avrupa ülkesinde bu kadar mezun mühendis yoktur. Türkiye'de aynı bölümlerden mezun sayısı bu kadar fazlayken insanların işsiz kalmasına da pek şaşırılmamalı. Fakat ne yazık ki bu soruna sebep olan şey, bizim toplumsal tabularımız. Sanki herkes doktor, mühendis, hakim, savcı, mimar olmak zorundaymış gibi öğretiliyor. İnsanlar da şu anda üniversite tercihlerini bile başka insanlara gösteriş olsun diye yapıyorlar.

İnsanların hayvanlardan üstün olduğunu düşünmüyorum. Etine ve sütüne ihtiyaç duyduğumuz inekle, yumurtasını çaldığımız tavukla aslında onlara muhtaç olduğumuz halde üstünlük yarışına girmemiz çok gülünç duruyor. Kısacacası bu; hayatta hiçbir vasfı olmayan insanların, insan olarak yaratılmayı meziyet zannetmesi ve kendini bununla avutmaya çalışması durumu.

Şiddete meyil her insanda hatta her etçil canlıda vardır. Fakat birçok insan bu içgüdüsünü şiddet etik bir davranış olmadığı için, hapse girmekten ya da yargılanmaktan korktuğu için ya da bu davranışı kendine yakıştırmadığı için gibi birçok sebeple bastırır. Bu, aslında birçok suç için böyledir.