Cok asosyal ve utangacim bunu nasıl aşabilirim?

İnsanları sevemiyorum, insan ilişkilerini sahte ve sıkıcı buluyorum. Selam vermek, nasılsınız, iyi misiniz? gibi kalıp sorulardan, cümlelerden nefret ediyorum. Hep bi' kafamı dinleme isteği var. Sessiz, sakin bir insanım. Mantıklı, aklıyla, kalbiyle güzel insanlar arıyorum. Kendimi hep yalnız hissediyorum. Doğru düzgün arkadaş, dost edinemedim, hiç sevgilim olmadı. En büyük ihtiyacımız herhalde anlaşılmak ve sevgi. Biz böyleyiz. Biz içe dönük, sessiz, sakin, utangaç insanlarız. Bizim kişiliğimiz böyle şekil almış. Bunu değiştirmek çok kolay değil. Bir diğer seçenek bunu kabullenebilmek. Farklılıkların hayatımıza renk kattığını fark etmeliyiz. Hepimiz aynı olmak zorunda değiliz ama hepimiz iyi kalpli olmak zorundayız.