Merhaba arkadaşlar benim biraz sessiz bir kişiliğim var belki ailemden dolayı böyle yetiştim diyebilirim okulda işte biraz sessiz pasif kalan biriydim. Hiç unutmuyorum bir gün annem kardeşim hakkında konuşurken aman sana çekmesin hakkını savunsun benim gibi olsun demişti. Hala unutamıyorum insanları kırmamak için laflarımı yutan biriyim (aşırı merhametliyim de diyebilirim) kendimi bu konuda nasıl aşabilirim neler yapabilirim kırıldığım yerde içimdeki duyguları nasıl dışavurabilirim özgüvensiz olmak istemiyorum yardımcı olursanız sevinirim
Böyle bir deney var. Sevgi görmeyen çocuklar her zaman çevreden gelen tepkilere önem veriyor ki sevgi görebilsin.
Sende Bi nevi böyle davranıyorsun. Beyin bilişsel olarak şöyle bir mantık kuruyor: "Eğer çevreden gelen her türlü etkiye evet dersem insanlar bunun karşılığı olarak beni daha çok severler"
Ama gerçek hayatta bu çalışmıyor çünkü bu çok düz bir mantık. Tüm canlılar yapmaması gereken şeyi karşıdan gelen tepki ile anlar. Mesela elimizi ateşe tutarsak ateş bizi yakar, Eğer köpeği rahatsız edersek bize havlar, bebeğin karnı açsa ağlar vs...
Sende karşındaki kişiye gereken tepkiyi göstermediğin zaman insanlar durmuyor. Senin yapılanlardan etkilenmediğini sanıp üstüne gidiyorlar.
Sende artık bu davranışın yüzünden kendini suçlama. Senin yerinde kim olsa aynısını yapma eğiliminde olurdu.
Bu saatten sonra yapman gereken şey ise kendini ve diğer herkesi affedip hayatının merkezine kendini koymak.
Kendini kendinin en iyi arkadaşı olarak gör ve kendine bir haksızlık yapıldığında buna göz yumma. Çok sevdiğin birisine başkaları kötü davranırsa ne yaparsın? Aynısını sonsuza dek seni hiç terk etmeyecek olan kendine de yap.
Bu özgüvensizlik değil ki :) sen bunu buraya yazarak özgüvenini gösteriyorsun zaten buna bir çözüm aramaya çalışarak. Sen nazik bir insansın. Lütfen değişme seni değiştirmeye çalışanları da dinleme. Sadece şunu öğrensen yeterli olacaktır, hakkını savun. Eğer biri hakkını gasp ediyorsa hayırdır diyebilmelisin gerisi önemsiz güzel insan.
0
2 Yorumla
Soran
+1 yıl
Nazikliği kibarlığı güçsüzlük olarak algılıyorlar ona sinir oluyorum
7 yaşına kadar karakterin davranışın oturuyor ben çocukluktan travma yaşamış kimsenin tam manası ile düzeldiğini göremedim anca sahte mutluluk hep
0
5 Yorumla
Soran
+1 yıl
Ailemde hep bir kaos vardı ben genelde çekilip bir kenarda sessiz sessiz izlerdim hala da öyle devam ediyor. Kendimi sevemiyorum belki de bundan kaynaklıdır özgüvensizliğim
En İyi Cevaplar