Hasretini çektiğiniz bir şey var mı?

Yaşayamadıklarımın hasretini çekiyorum zaman zaman. Babamla baba kız olmanın hasretini çekiyorum lakin geç bizden, şimdiden sonra mümkün değil, o kadar çok dalımı kırdı ki, dağladı ki yüreğimi, babamla baba kız olamayız, hani bazı kızların ilk aşkıdır ya babası, bazı kızlar babaları gibi bir adama aşık olmak isterlerya işte ben hiç yaşamadım böyle bir durumu. Bu düşüncenin, babaya hayranlık duymanın ne demek olduğunu bile bilmiyorum, bilmediğim bu düşüncenin hasretini çekiyorum. Annemle de yabancıyız birbirimize, beni çok sabote etmiş, bana çok yanlış yaklaşmış hep, kandırmış beni, gözlerinden dahi annelik akmıyor, işte ben anne gibi bakan kadınlara hasretim. Beni koruyan, şefkatli, bana sevgi dolu bakan bir annenin hasretini çekiyorum ve biliyorum ki; ne annemle ne de babamla bütünleşemeyeceğiz, bazı şeyler sonradan kazanılmıyor, oluşmuyor. Annem ve babam, annelik ve babalık yapmışlar sadece anne ve baba olmamışlar, sevgiye aç bırakmışlar bana, doyurmamışlar. Yaşa (ya) madığım, yaşa (ya) mayacağımı bildiğim anne, baba sevgisinin hasretini çekiyorum ben en çok.

İnsanın hasretini çektiği şeyler en başta hayalleridir, ve elbette ki hedefleri.. İdealleri gereği insan bir hayat yolculuğunda ilerlerken mücadele verse bile hasretini çektiği hayallere, hedeflere günün birinde mutlaka ulaşacaktır bunu en azından umut etmek bile önemlidir..

Deniz ya da uludağ ya da az biraz hava. Yani serin olan herhangi bi yer 😂