Kendi şahsıma münazır hayat o bir zamanlar hata olarak gördüğüm şeylerin tecrübelerim olduğunu gösterdi. Hata yoktur tecrübe vardır lügatımda.
İnsan hayatta birşeylerden kaçıyor, saklıyor, bazen yalan söylüyor, bazen kalp kırıyor bazen en son yapacağı şeyi en başta yapıyor ve o anda ona yani öyle davranmaya, öyle hissetmeye, öyle tepkiler vermeye ihtiyacı oluyor. O anda öyle davranması belki kötü gözükebilir, can sıkabilir ama insan zihninin etkisindedir.
Şimdi telafi etme şansım olsaydı belki daha farklı davranabilirdim ve bu iyi gelebilirdi ama bu hayatı bu sınavı tek ben vermiyorum sonuçta. İlişkiler iki kişilik ve karşıdaki insanında sınavı bir hayat döngüsü var.
Bu anlamda geçmişe dönüp suçluluk duymanın bir anlamı yok.
Sufiler de iki kural vardır: Birincisi kimseyi kırmamayı öğrenmektir. İkincisi ise kimseye kırılmamayı bilmektir.
İnsan olarak karmaşık bir yapıya sahibiz. O yüzden herşeyden önce kendini affedebilmeli insan😇
İnsanın ne yaşadığı; hataları, doğruları boşuna değil. Hepsinin bir nedeni var. Hatalarımız var ki tecrübe kazanıyor, olgunlaşıyoruz, ders çıkarıyoruz. Bizi şu anki halimizle biz yapan hatalarımız zaten değil mi.
Genele baktığın zaman şu olayda şu yapılır, bu olayda böyle davranmalı algısı vardır ya hani. Ben bir eylemin gelişim sürecinde en ufak detayın dahi olay örgüsünü tamamen değiştirecek güçte olduğuna inanıyorum ve yargısal bir yanlış dahi olsa o an ne gerekiyorsa o şekilde adım atılması gerektiğini ısrarla savunuyorum. Kuş bakışı izlendiğinde verdiğim tepkiler, aldığım kararlar hatta bile isteye yaptığım yanlışlar 'kime göre yanlış?' hatalı gözükse de o an onun gerektiğine inanmışımdır ve detaylar değişmedikçe tepkilerim de değişmeyecektir.
Kişilik & Karakter konusunda 204,3b cevap paylaştı.
Ben her zaman olduğum gibi davranırdım ama bazı hataları geçmişte asla yapmazdım tabi ki de.. ve bu hatalar olmasa belki de hayatım şu an istediğim gibi olurdu ya da bu kadar kötü olmazdı... tabi önemli lan dersler almak.
Evet keşke olabilmiş olsa böyle bir şey.. İlk olarak anne ve babamın küçük de olsa kalbini kırdığım zamanlar olmuştur onları telafi etmek isterdim.. En değerlim babama bir isteğimi zorla kabul ettirmezdim..
Bazılarında evet bazılarında hayır sanırım. Bazen bazı hatalar devamında benim için olumlu sonuçlar doğurdu, anlamam gerekenleri gösterdi ve bugün olduğum insan olmamı sağladı. Ama bazen bilinçsizce bir söz ya da davranışla kırdığım insanlar oldu, onlara karşı daha farklı davranırdım kesinlikle.
Evet kötü davrandığım ve kalbini kırdım bir türlü insan oldu. Hatalı davrandığın yine bir sürü şeyler yaşadım. Bunları yaşamamış olmak ya da telafi etmeyi çok isterdim.
Yapmak istemediğim davranışları neden yaptım kendime ait ders çıkarınca bu kadar iyi niyet ve fedakârlık insanın kendisine haksızlıkmış gerçekten. Tamir edemediğim hatalarımda nedense kırılan hep benim kâlbim oluyor.
Öyle aman aman pişman olduğum bir şey yok. Sadece zamanımın bir kısmı biraz ziyan olmuş gibi geliyor. 21-22 yaşımda olsaydım şimdi, kendime daha fazla güvenir ve daha fazla değer verirdim, ayrıca daha fazla şans tanırdım.
Bir kaç temel konu var farklı davranmak isterdim diyebileceğim. Onun dışında kendim dışında hiç kimseye haksızlık etmedim bu dünyada ben. En çok haksızlığı kendime yapmışım.
Hayır farklı davranmazdım.. o an yapılması gereken ve içimden geleni yapmışım veya söylemişimdir.. pişmanlık olarak adlandırmam genelde, olumsuz yaşanmışlıklarımı
Kesinlikle hiç bir konuda acele etmezdim. dostlarımı arkadaşlarımı iyi seçerdim sırtımdan vurmasınlar diye ve güvenip en yakınıma bile hiçbir şeyimi anlatmazdım. çünkü sır sadece kendinde kalanmış onu çok iyi anladım