Her olayda aynı özveri ile başı dik bir şekilde durabiliyor musunuz?

İlk nerede duydun bu çatlağı ne zaman kırıldım ve yeni birine dönüştüm dedin oradan başla seni yakıp yıkan o kıvılcım nereden geldi neyin nesiydi

Çok iyi bir soru detayı..

Bu sorunun cevabı benim için hem evet hem hayır. Etten bir kalkan düşünün ona kendinize siper alıyorsunuz ve başınıza gelen herşeyden o kalkan ile korunmaya çalışıyorsunuz.

Dışardan bir bakış ile o kalkan sizi olduğunuz durumdan çok daha farklı bir şekilde yansıtabilir, gelen her şey direkt ruhunuza işliyor. Ne kadar bedeniniz dik bir şekilde dümdüz ayakta herşeye karşı duruyor olsa bile, bedenin yakıtı olan ruh bir o kadar hasar alıyor.

Demek istediğim her olayda aynı özveri ile dimdik durduğumu görebilirim ama bunu başarı olarak hissedemem.

Her olay da ayakta kalabilecek kadar güçlü olamıyorum maalesef. Bazen büyük bir yıkıklık yaşıyorum. Bir süre öylece kendi dünyamın derinliklerine hapsolmuş oluyorum. Sürekli ölümü düşünüyorum. Ölüm bir çıkışmış gibi. Sonra güneş doğuyor göz bebeklerime. Kazıyarak çıkıyorum. Dik duruşum ile karşılarında duruyorum. Olması gerekeni yapıyorum.