Duvarsız yaşamanın bedeli nedir?

Bence kalıcı evsizliktir. Kimliğin ölümü, aynasız yaşamak ve şeffaflığın görünmezliği, hepsi birden dönüşü olmayan bir yolculuğun isimsiz bileti oluverir. İnsanın dört duvarı vardır. Dört zindanı. Bedeni, aidiyeti, egosu ve aklı. Hepsinin yitimi mümkündür. Sırayla ve ya tek tek. Geriye idrak kalır. Konuşan, cevap veren, cevap alan. Duvarlarımız zayıf olsa da, yıkılmaya yüz tutsa da onları ayakta tutmalıyız. Gerekirse yıkılanı tekrar tekrar örmeliyiz. Çünkü evsizlerin defterine yazı yazılmaz. Boştur. Belki sonunda tüm ev sahipleriyle aynı sona varacaklar, bilemeyiz. Ama kaydı tutulmamış bir idrak, diodorus'un "yaşadım ve talihin belirlediği rotayı tamamladım" sözünden daha çaresizdir. Kaldı ki duvarsızlık, idrakın kuşatma altında ezilmesiyle sonuçlanır.