Neden her şey anlamsız geliyor?

18 yaşımdayım yaptığım şeylerde amaç ararım bir nedenim olsun isterim ne bileyim her şey anlamsız geliyor en basitinden bir sevgilim olsun bile istemiyorum yaşanabilecek şeyleri düşünüyorum çocuk oyuncağı gibi seni seviyorumlar ve dahası hani yaş evlilik yaşı değil gelecek görmediğim bir insanla neden vaktimi harcayayım diyorum onu geçiyorum örneğin bi ortama girince tanıştığım kişileri bi yarım saat dinliyorum gözlemliyorum insanlar hepsi aynı herkes çıkar uğruna birbirinin yanında midem bulanıyor çünkü kimse birbirine gerçekten sevmiyor hep yapmacık yani artık o kadar kendimi soyutladım ki ne yapacağımı bilmiyorum ve bu değil kendimi yüksekte görüyorum sadece artık sahte ilişkiler kurmak istemiyorum şimdi de tüm çevrem şikayetçi neden bizimle konuşmuyorsun neden yanımıza gelmiyorsun sıkıldım artık ne yapacağımı bilmiyorum