
Çocukken her şey o kadar güzeldi ki, o kadar masumduk ki bütün herkes bize iyi insan gibi gelirdi. Büyüdükçe insanların gerçek yüzlerini görür oldum. Meğerse o tanıdığım insanlar, gerçek kişiler değilmiş.

Çocukken her şey o kadar güzeldi ki, o kadar masumduk ki bütün herkes bize iyi insan gibi gelirdi. Büyüdükçe insanların gerçek yüzlerini görür oldum. Meğerse o tanıdığım insanlar, gerçek kişiler değilmiş.
Evet zamanla her insanı tanıyoruz maalesef ki bazıları başta yüzünü göstermiyor karaktersiz olduklarını sonra anlıyoruz ama günün sonunda kimsenin maskesi yüzünde kalmaz.. sabır gerekir
Çok çok iyi tanıyor insan hele de zor zamanda kalınca kaç kişi hakikaten sana destek olduğunu gördükçe daha iyi anlıyor bu durumu. Çocukken pek anlamayan insan çok iyi duygular yaklaşıyor ama olgunluk ve kişilik oturduğu zaman çok farklı bir gözle hayata bakıyor
Rica ederim ✌😊
Evet tanıdım. Zaten hayat türlü türlü olay ve kişilerle karşılaştırarak çok güzel bir şekilde tanıtıyor. Özellikle zor zamanlarda ve tartışmada kimin ne olduğu daha da belli oluyor.
Aynen ya özellikle dediğin gibi zor zamanlarda. Bir bakıyorsun ki etrafında kimse kalmamış. En yakın dostun dediğin insanlar bile yok.
Baştan tanıya bilsek kötülük görmedik annem.
Baştan görmüyoruz sıkıntı orada. Hep iyi yönden bakıyoruz.
Cevap
7Cevap
çocuklara "günahsız" denirmiş, yani masum vs.. bana göre bu "bilinçle" kötülük meydana geliyor.. yani farkındalık arttıkça insanlar kötü olmaya başlıyor. veya 8milyar insandan 1 tanesi bile kötü olmayı başardıysa bu geri kalan tüm insanlara bulaşıyor. iyilik böyle değil ama, iyilik 7.999.999.999 insanda olsa o 1 kötü tüm iyileri yok ediyor.
ilginç bir şey araştırmak lazım.
Çocukken herkes iyi görüyorsun çünkü
Evet tanıdım.. Meğer ben hep iyi niyetli yaklaşıyor muşum..
Evet her zaman iyi niyetimizden istifade ettiler.
@oɿƚꙅɘɒm kesinlikle hayatım..
Evet küçüklük yıllarımız daha mutluyduk.. sonrasi büyüdükçe hayat değişiyor iyileri kötüleri doğruları yanlışları görüyoruz kime güveneceğini bilemiyoruz. O yüzden kendinden başka kimseye fazla güvenmemek gerekir.
Aynen doğru söylüyorsun da işte çocukken kime güvenip kime güvenmeyeceğini bilemiyorsun ki. Sonradan yüzleri gül yüzüne çıkıyor.
İnsan kendisini bile tanımakta zorlanıyor. O yüzden zamanla insanları tanıdığın için üzülmek yerine, gelişim gösterdiğin için kendinle gurur duymalısın 😊
Bu da mantıklı ama etrafındaki insanlar akrabalar olunca bir nevi üzülüyor insan.
Çocukken herkes iyiydi zaten, iyi sanmıyorduk insan büyünce kötülüklerin içinde iyi kalamıyor. Çocukken seninle oynamayanlar, büyüyünce öyle güzel oynuyorlar ki
Vay Güzel cevaptı.
Alıntıydı, Cemal Süreya ama çok yakıştı.
Olsun yazmak bile emek
zaman her şeyi değiştiriyor çevremizdekileride bizide
Belki de gerçekleri görüyoruz.
Evet, zamanla insanların gerçek yüzünü daha net bir şekilde görüyoruz...
Zaman her şeyi gösteriyor.
Evet zamanla anlıyor insan hatta geç bile farketmisim baya safmışım diyor ya da ben iyi olduğum için iyiymiş diyorsun. İliskiyi bitirince daha da net görüyorsun insanları..
Keşke tanımasaydım diyebilecek bir çevrem olmadı ama olmasada olurdu ile iyi ki yapmışımları nasıl yaptıysam dengede tutmayı başarmışım.
Kimlerin nelerini gördüm ve git gide uzaklaştım
Uzaklaşıyorsun da bir yerde yine karşına çıkıyorlar.
Zamanın geçmesine gerek kalmadan tanıyorum ama aptalı oynuyorum
Evet tanıdım hemde çok iyi bir şekilde ama beni tanıyan olmadı 🤷♀️🤷♀️
Evet fazlasıyla
Tanımaya devam ediyorum.
İnsanları çözemiyorm
Evet tanıdım
evet yavaşça tanıyorsun
evett
Çok hemde
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?