Yaşama amacım nedir diye düşünüyor musun?

Hayatı sadece kendimiz için yaşadığımız zaman, bize kısa ve sönük görünür. Anlamaya başladığımız an ile başlayan ve sınırlı ömrümüzün bitişiyle de son bulan kısacık bir hayat! Ancak başkası için, yani bir fikir için yaşadığımızda ise hayat, uzun ve anlamlı görünür. Bu durumda o, insanlığın hayata başladığı an ile başlar, ölümden sonra da devam eder. Bu durumda ömrümüzün gayretinden kat kat fazlasını kazanmış oluruz. Bu kazanç, gerçek bir kazanç olup bir kuruntudan ibaret değildir. Hayatın bu şekilde anlamlandırılması günlerimizi, saatlerimizi ve yaşadığımız ana karşı sorumluluk bilincimizi ziyadesiyle fazlalaştıracaktır. Hayat, yılların sayısına göre değil; şuurun değeriyle yaşanır. Her ne kadar realistler bu durumu bir kuruntu olarak görse de bu onların tüm gerçeklerinden daha doğru bir hakikattir. Çünkü hayat, insanın ona karşı duyduğu şuurdan başka bir şey değildir. Bir insanı hayata karşı duyduğu şuurdan koparırsan, gerçek manada onu hayattan koparmış olursun. Öte yandan insan, hayatını daha çok anlamaya başladığını hissettiği an, hayatı kat kat yaşamış olacaktır.

Bana göründüğü kadarıyla bu durum, tartışmaya gerek bıraakmayacak kadar açıktır! Biz başkaları için yaşamaya başladığımızda bu hayatı kendimiz için dolu dolu yaşamış olacağız. Başkalarına karşı hislerimizi arttırdığımız ölçüde, hayatımıza yönelik iyilikleri arttıracak ve nihayetinde bu hayatı arttırarak yaşamış olacağız.