Fazla değer verip değersizleştiğinizi düşündüğünüz oldu mu?

İşte insanın da ortasını bulamıyorlar seçerken. Ya çok iyi ya çok kötü insana denk geliyor.

Kötü insandan uzak durmak lazım. İnsanı tüketir çünkü içten içe. İyi insanların çoğu da kendine iyi. Sana bana iyi değil. Kalplerindeki iyilik, dar çerçeveli menfaatlerinin devamlılığına bağlı.

Değer veriyorsun hak ediyor diye ama sonradan görüyorsun hak etmediğini.

@ertugrulkartal1903 hocam benim size çok ciddi bir sorum olacak. Bu konuda bilgili birine benziyorsunuz. Zamanında birbirine değer veren iki insan geçmişte çok yıpranacak derecede kalp kırıklıkları yaşadıysa, aradan uzun zaman geçtikten sonra bir taraf kendini düzeltmiş, diğer taraf ise bu durum yüzünden düzelmek yerine genel anlamda hissizleşmişse, tekrar bu iki insan bir araya gelip bu sefer bir şeyleri değiştirmeye ortak bir şekilde karar verdiği vakit, düzelen tarafın hissizleşen taraf için gösterdiği değer ve çaba, boşa mı olur? Yoksa zamanla geçecek bir süreç midir sizce?

Hiçbir şey düzelmiyor eskiler insan aklına geldikçe sorun devam ediyor. Yani ne yaparsan yap aynı yerde oldukça eskiler tekrar tekrar karşına gelir.

Peki öyle bir kişinin karşısındaki insan, olmuş ve olacak olana artık takılmamayı kendine hayat ilkesi edinmiş biri olarak, bunu çözmeye inat etmişse? Hala mı umut olmaz?

Diyorum ya ne yaparsan yap izi kalır. Kırılmış bir vazo örneği bunun en iyi görüntüsü işte. Yapıştırırsın ama her yeri iz dolu.

Bu hikayede o düzelen ve çabalayan kişi benim hocam. Benim kırıklarım da çok fazla var. Ama ben onları çok sağlam tamir ettim. İzi kalsa bile daha kırılmaz ve sağlam bir hale geldi. Şimdi de kendimi bu kadar iyi tamir etmişken sevdiğime de bunu yapmak istiyorum. O da benim gibi yıprandı çünkü.

O zaman şansını dene.

Fakat şu açıdan bakıyorum, ben kendimi bu kadar sağlam tamir edip değer verme konusunda artık daha iyimser ve çözümcü bir hal almışsa, onun sorununu da çözebileceğime inanıyorum. Eskiden çok yargılayıcı ve acımasızdım. Artık öyle değilim. Bunu ona kanıtlayıp iyileştirmek istiyorum. Tek derdim bu.

Şansını dene en azından denemedim de içimde bir uhde kaldı demezsin.

Eskiden bu kadar yargılayıcı ve acımasız olmamın sebebi tamir edilmesi çok zor kırıklarım olmasıydı. Güven problemlerim hat safhadaydı. Hepsi geçti. Onu da kurtarabilirim. Tabii bana izin verirse...

Bugünlerde yaptığım da o zaten. Denemekten zarar gelmez. 🙂

Verir belkide. O da senden bir adım bekliyor olabilir.

Ben ona bir adım değil. 10 adım atıyorum hocam. Sadece kendisi bana karşı yaşanmışlıklardan sonra oldukça nötr kalmış. Sanki bana bir tık yabancı gözüyle bakıyor gibi. Ama derinlerde bana hala biraz olsun değer veriyor. Daha kötüsü de olabilirdi. Şu anki duruma bile şükrediyorum.

Zaman ver öyleyse. Bakmışsın her şey düzelir kendiliğinden. Üzerine gitme şimdilik.

Zaten yaptığım da o. Teşekkürler tavsiye için. 🙏🏻

Rica ederim ✌️😊

Hepimizin ortak sorunu.

öyle abi