Erkeklerin aklı başına 30'dan sonra mı geliyor?

Yanlış yapılan evlilikler kurulmak istenen hayatlar (aslında kurulmaması gereken hayatlar) insanları bu duruma sokuyor.
Çocuklar ister erkek ister kadın olsun ailesinde ne görürse onu doğru görüyor.
Üstüne bir şey koymuyor , hayatı kendini sorgulamıyor körü körüne bodozlama duvara çarpana kadar devam.
Sonrada duvara çarpınca bir tarafı suçluyor.
Bence suçlu sadece insan , sadece.

Biz ne istiyoruz , nasıl mutlu oluruz, yanımızda buna layık nasıl bir insan olmalı sorularını kendimize sormuyoruz.
Kendimize içimize dönmüyoruz.

Erkekte şöyle bir durum gördüm çoğunda.
Hayatın sadece cinsellik olduğunu (tabi durum yakın zamanda karşı cinste de belirgin düzeyde ortaya çıktı.)

Kadında ise şöyle bir durum var ; kendisinin beğendiği hoşuna gittigi (onun degimiyle sevdiği) kişinin ilk önce kendisinin sevmesi gerektiği daha sonra beni sever , sevmese bile ben bir şekilde kendimi sevdiririm ya da bağlarım düşüncesi.

İnsanlarda hep ben , ilk önce ben başkalarının hiç bir önemi yok düşüncesi var olduğu sürece bu bu şekilde devam eder.

İnsan düşünün zerre kadar empati duygusu yok.
Bu kişinin ilk önce vicdanı olmaz
Durumları analiz edemez
Kendini sorgulayamaz
Bununla birlikte ne istediğini bilemez.

Kim nereye çekerse oraya gider.

Şöyle bir tespitim var bu konu ile ilgili.
Somut bir tespit.

Selfy neden çıkartılar sizce hiç düşünen oldu mu merak ediyorum?

Sadece insanların kendilerini rahat çekmesi için mi?

Tesadüf diye bir şey yoktur hayatta.

Herşeyin bir nedeni olduğu kadar sonucu da vardır.

Kesinlikle.
Başka hayatları, yaşayan canlıları hiçe saymak.
Fakat herhangi bir olumsuz karşında yardım isteme.
Karşılık bulamayınca isyan etmek.

Her zaman söylerim hayatın sadece iki kelime.

Neden ve sonuç.

Arasındaki ilişkiyi çözdüğünüz andan itibaren bırakın yanlış yapamayı hata bile yapmıyorsunuz.
Tabi şunu da söylemeden geçemeyeceğim istemek ve yapmak bu iki kelimeyi de unutmamak lazım.

İstediklerini söyledikleri şeylerin aksine farklı seçimler üzerinden hareket ediyor olmaları.
İstedikleri sonuca ulaşamayınca faturanın hiç tanımadıkları insanlara kesiyor olmaları.
Kısacası gereksiz önyargı.
Tamam kötü hikayeler olmuş olabilir kim ister üzülmek hüsrana uğramak fakat bunun suçlusu hiç alakası bile olmayan kişi oluyor.
Birde kendisi sütten çıkmış ak kaşıkmış gibi.
Bu sadece kadınlar ya da erkekler için değil insan olarak bakıyorum.

İnsan kendine yalan söylemeyi bu kadar çok sever.
Yalana aşık olmak diye bir kavram oluştu son 20 yılda.
Yalan söylemek pirim yapar oldu.

Onlarında etkisinin olduğu aşikar ama bunlar böyle diye kabul edip oturmak beklemek ben mi değiştireceğim diye basit bir savı savunmak bana saçma geliyor.
Tek insan olma isteği neden?

Herkesin kendine ait fikri , düşüncesi , aklı yok mu?
Aklını kiraya vermek neden?
Bu kadar aciz mi insanoğlu.

Amerikayı yeniden keşif edemeyiz belki ama kişi özüne dönerse başaramasa bile çaba harcamaya değmez mi?
Oturduğumuz yerden ne değişti bu zamana kadar bundan sonra değişecek.

Erkekler çoğu kadının gözünde sapık düşüncesi taşıdığı algısı neden?

Tamam kabul ediyorum yeryüzünde kötü insan var milletler fark etmeksizin , doğru.

Ama iyi insan da.

Birine yardım ettiğinizde konu fark etmeksizin neden altında bir çıban aranır.

Bu gün yaşadığım bir olayı kısaca anlatayım.

Motor kullanıcısıyım bu gün de izinliyim geziyorum haliyle.
Gerçi hala dışardayım neyse.
Sokak arasında seyir halindeyim.
Hızlı da değilim normal şekilde gidiyorum.
Dört yol ağzına yaklaştım.
Karşıdan karşıya geçen iki bayan beni görünce durdular bende (çok dikkat ettiğim bir şey.) yavaşladım ve durdum , onlara yol vermek için.
Elimle de buyrum yol sizin hakkınız diye işaret ettim.
Ne yaşadıysa bir tanesi;
Ne şerefim kaldı,
Ne sapıklığım kaldı.

Birde bana totoma bakacaksın dimi ,
Kapatılsın erkekler diye bağırdı.

Bende motoru kenara çektim , eldivenimi çıkarttım, alkış tutmaya başladım.

Bu sadece benim bir gün içinde yaşadığım tek bir şey.

Şaka gibi hayatımda ikinci sefer korktum.
İnsallah taciz ettiğimi sanıp 👮 çağırıp başıma iş almam diye çünkü öyle bağırdı ki burası birde İzmir böyle durumlarda insanlar çok çabuk reaksiyon gösteriyor.
Korka korka alkışladım.

Güzel ülkem ne hale geldi...

Yine diyorum güzel insanlar illahaki var , inanıyorum.
İnancım var.

Fakat bu yaşadığım şeylere rağmen yinede her insana bu gözle hiç bakmadım, bakamam.
Günah, vicdansızlık.

Ne güzel.
İnşallah en kısa zamanda mesleginize başlarsınız.
Branşınızı sormamda bir mahsur var mı?

Ne güzel.
Bir egitimci olmak güzel.
İyi ki öğretmen çocuğu olarak doğmuşum derim her zaman.

Evet doğru.
Hem beni okuttu, aynı okuldaydık.
Hayata hazırladı.
Hemde ev işi.
Gerçekten zor.
Ama yinede pes etmedi.

Elbette sizin.
sorunuz ve verdiğiniz cevaplar için ben teşekkür ederim iyi geceler.