Yaşlanınca yalnız kalacağınızı düşünür müsünüz, herkes evlenmiş bir tek siz bekâr kalmışsınız?

35 yaşındayım hâlâ bekarım hiç sevgilim de olmadı gençliğim hep yalnız geçti sevgi ilgi değer görmedim bunun eksikliğini hep hissediyorum yaşlandıkça yalnızlık daha da zorlaşıyor kabullenmeye çalışsam da hiç kolay değil

Hayır ben hayata karşı güçsüz biriyim hâlâ ailemle yaşıyorum kendime ait bir hayatım yok işsizim sosyal hayatım yok kendimi her konuda yetersiz hissediyorum

Hiç arkadaşım çevrem yok hep evdeyim hiç evden dışarı da çıkmıyorum

Utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim hiç açılamadım maalesef eve kapalı kaldım sosyalleşemiyorum

Haklısın ben insanlarla yakınlık kuramıyorum tanışamıyorum arkadaş edinemiyorum öz güvenim yok sosyal ve iletişim becerilerim gelişmemiş utangaçlık çekingenlik var sessiz biriyim maalesef mahalleye bile çıkamıyorum

Haklısın doğru söylüyorsun ama ben çocukluğumdan beri hep böyleyim arkadaşlık kuramıyorum ki hep yalnız biri oldum zaten çocukluk ve ergenlik dönemlerinde okulda mahallede çok dışlandım seven sayan yoktu gençliğimde hep yalnız geçti hiç arkadaşım olmadı internetten de olmuyor yalnızlık zor ama ben de böyleyim mesela 11 senedir buradayım buradan bile hiç arkadaşım yok

Ama utangaçlık çekingenlik yüzünden zaten ben evden dışarı bile çıkamıyorum sokağa mahalleye markete pazara çarşıya gidemiyorum insan içine çıkmaktan korkuyorum yapabilsem zaten senelerdir eve kapalı yaşamazdım ben yalnızlığa alıştım bunu pek dert etmiyorum ama evden dışarı çıkamamak beni daha olumsuz etkiliyor