Soruyu sorarken başka bir soru daha geldi aklıma. Acaba yalnızlaştıkça mı güçleniriz? Siz ne düşünüyorsunuz?

Soruyu sorarken başka bir soru daha geldi aklıma. Acaba yalnızlaştıkça mı güçleniriz? Siz ne düşünüyorsunuz?

İnsan yalnızlaştıkça güçlenir. Bir insanın hayatta takip ettiği yolu ayak izinden, o yolda neler yaşadığını da yara izinden anlarız... Yola nasıl devam edeceğini de, o yara izine baktığında ne hatırladığından anlarız. Bu bir zihniyet meselesi. Baktığında neyi görmeyi seçecek insan?
Yarasına bakıp ‘’neler yaşadım, artık bunları yaşamak istemiyorum'’ diyen kişi yerinde sabit kalır, artık bu hayat yolunda ne ayak izi ne de başka yara izi oluşur onda. Yürünmeyen yol, yol sayılır mı? Hele ki, bu yol, hayat yoluysa. Yarasına bakıp ‘’neler yaşadım, ve ne mutlu bana ki, hepsini atlatabilmişim’’ diyen kişi de, daha güçlü ve kendine güvenerek yoluna devam eder. Hem yeni ayak izleri bırakır yola, hem de o ayak izlerini takip edenlere ilhamolur..
Her iki durumda da insan yalnızdır. Yalnız doğarız, o delikten tek başına çıkarız ve mezara da etrafımızda kalabalıklar olsa bile tek başına gireriz. İnsan herzaman yalnız zaten kendimizi ikna etmeye çalışıyoruz sosyalleşerek, evlenerek vs... İnançlı birisi olarak sadece yaratıcının yanımızda olduğuna inanıyorum herdaim...
Soruya gelince başarı kesinlikle yalnızlık getiriyor. Güçlendikçe daha fazla yalnızlaşırsın...
Aslında ikide değil insan yaşını aldıkça olgunlaşmıyor hissizleşiyor gönlü yorulduğu içinde yanlızlığı sever hale geliyor daha mantıklı ve emin adımlar atıyor
İlk basta basina dert gelir ve yanliz kalirsin, sonra o derdi tek basina asmak icin çabalarsin. Derdi aşarsan guclu olursun ztn. Ve totalde yanliz olup olmaman s*kinde olmaz. Derdin varken yanlizdin zaten , guclu iken yanliz olsan ne olur. dibi gormussun zaten. d
Ama insanı da dert adam eder. Heleki bir erkeği.
Her erkekte bulunmasi gerekir , korkusuzluk ve cesaret. Bu ikisi ile aşamayacaginiz sey yoktur. Kaybetme korkusu, yanlizlik korkusu vs vs. Herseyin temelide budur aslinda.
Cevap
13Cevap
Bence insan yalnızlaştıkça güçlenir ama bir yerden sonra da tükenir maalesef.. çünkü her leyin fazlası zararlıdır.. yalnız olmak da insanı güçsüz yapar bir yerden sonra artık hayat sıkıcı anlamsız tekrar ediyormuş gibi gelir..
Güçlendikçe yalnızlaşıyor bence insanlar birbirinin başarısını ya da iyi olmasını hazmedemiyor genellikle..
İnsanlar hep yalnızdır zaten.
Yalnız oldukça güçlendigimiz doğrudur
Güçlendikçe. Bireysel değerini anlarsın. Kendini seçtiğinde çoğunlukla diğerleri giderler. Yalnızlaşmak bu noktada daha derin, anlamlı ilişkiler kurmayı, hayatı yaşamayı içerir.
Yalnızlaştıkça keşfedersin ve senin kadar farkındalık sahibi olamamış insanlar bu seviyeye gelemez. Kendi seviyelerinde, değerlerinde insanlarla yaşarlar.
Bir insan kendini seviyorsa onu sevmeyen, sevemeyen insanlar onu üzmez mesela.
Ama diğer türlü kimseyi sevmeyen, eleştiren, kusur bulan insan, yargılayan vb kendini de sevmiyordur.
Mesela psikolojik şiddet gören insanlar, mobbinge uğrayanlar o ilişkilerin içerisinde bulundukları sürece gelişemezler. Çünkü ortada bir sorun varsa bu sorunu yaratanla çözülmez, ya da sorunun kendisiyle.
O yüzden insan olarak yalnızlsşıyorsak ve içimize yönelmişsek kendimize güçleniyoruzdur..
Güçlendikçe de sever yalnızlığı insan lakin her güçlü insan yalnızdır diyemeyiz, ben de güçlendikçe sevdim yalnızlığı. İnsanların gerçek suretlerini gördükçe yalnızlığıma sarıldım, yalnızlığımı dopdolu bir şekilde doldurdum, seviyorum yalnızlığı, sessizliği, bomboş, sahte kalabalıkları istemiyorum hayatımda, kendimi de kimsenin maşası yapmak istemem, böyle iyiyim ben, kimseye de eyvallahım yok, giden gidebilir, yalnızlığın verdiği huzuru tadınca insan daha sağlıklı düşünüyor, zaman kendisine ait oluyor daha çok, hem çevresinde bir çok kişi olup yine yalnız kalanlar, yalnız hissedenler var, sanırım yalnızlığın en kötüsü bu, kalabalıklar içinde yalnızlık.
Yalnızllaştıkça güçleniriz. Şöyle örnek vereyim; bir bebeğin elinden tuttuğumuzda adım atması kolaydır. İlk etapta bıraktığımızda sendeleyip düşer. Ancak denemelere başlar bir kaç deneme sonrası dengesini sağladığını hissettiğinde özgürlüğünün bilince ve daha güçlü adımlarla tek başına yürüyebildiğini ve kimseye ihtiyacı olmadığını farkeder.
Başka bir örnek de bisiklet binmeyi öğrenmeye verebilirim. Benzer mantıklar aslında 😌
Yalnızlık özgürlüktür güçtür içindeki gücü keşfetmeye giden yolculuktur.
Güçsüzlük insanları birleştirdiği gibi, güçlü olmakta insanları birleştirebilir. Bunlar birer olasılık. Yani hem evet, hem hayır demek.
Yalnızlık, hangi olasılığın ağır bastığına göre, insanların kişilik yapısına göre ve hayatın şartlarına göre değişkenlik gösterebilir.
Yalnızlığın bana güç verdiğini düşünüyorum. Tabii bu başka insanlara göre değişkenlik gösterebilir.
Güzel analiz.
Teşekkürler.
Yalnızlık içsel bir ihtiyaç aslında. Güçlü olup olmamanın bununla bir ilgisi yok. Bahane olarak arkasına sığınılıyor sadece.
Süreklilik arz eden bir yalnızlık da ihtiyaç mıdır?
Güçsüzleştik çevrende insan azalır. O zaman gerçek dost ortaya çıkar. Güçlendikçe çevrende sahtede olsa kalabalık oluyor.
Eğri doğru da ortaya çıkıyor bu şekilde.
Bence güçsüzleştikçe yalnızlaşır. Canlıların doğa gereği her zaman güçlü olan yönelme durumu var.
Güçsüzken yanımızda olanlarla devam edelim biz.

Hoş geldiniz bu arada yokluğunuz cidden fark ediliyor
Hoş buldum, teşekkür ederim 🙏
Güçlendikçe yalnızlaşır.
Bukowskinin dediği gibi “Kalabalığa karışmak hiçbir yetenek gerektirmez. Ama yalnız ve dik durmak gerçekten çok şey gerektirir. “✨✨
Güzel söz
Güçlendikçe. Yalnız olmak herkesin harcı değil. Kimi çok yalnızım diye üzülür ve önüne geleni hayatına alır kimi ise yalnız olmanın keyfini çıkarır ve insanlarla olan bağını mesafesini korur.
Sonucunda da mutlu olur.
Kesinlikle
İnsan iyilik yaptıkça yalnızlaşır, insanlar tarafından sadece işi düştüğünde hatırlanır, insan iyilik yaptıkça tekamül derecesi yükselir. İnsanlardan uzaklaşır allaha yaklaşır. Yalnızlık bir allaha birde iyilikle doğrulukla ilerleyen insanlara mahsustur.
Yalnız insan güçlü insandır her işi tek başına başarır ayakta kalmak için birinin omzuna ihtiyaç duymaz kimseye minnet borçlu değildir. Kimsenin nabzına göre şerbet vermeye ihtiyacı olmaz
Güçlü olup olmamak bir durumdur. Yalnız kalıp kalmamak ise tercih. Farklı kavramlar bana göre.
İnsan gücü de güçsüzlüğü de tercih edebilir.
Bu güç kelimesinin insanda çağrıştırdığı anlama göre değişmez mi? Bana göre güç bulunduğun durumu yönetebilme ve değitirebilme yeteneği ise yalnız olup olmamak benim tercihim olmaz mı?,
Evet sana katılıyorum insan seçimlerinin sonucudur. Güçte elde edilebilir, fiziksel ya da mental olarak güçlü olup olmamayı tercih edebilir ama bu tercihlerinin sonucunda oluşan durumdur diye düşünüyorum
Aslında benim iddiamın cevabını vermiş oldun. Neticede insan yalnızlığı tercih ettiği gibi gücü de tercih edebilir.
Sana katıldığımı zaten söylemiştim, Bazı kavramlar kişinin bunu nasıl idrak ettiğine göre değişiyor bu ikisi benim için bu kavramlardan bazıları ^^ Teşekkürler
Güçlü birinin başkalarına ihtiyacı yoktur o yokuşları tek basına çıktığı için artık kimseye gerek duymaz ve her daim güçlü olan insanında cekemeyeni çok olduğu için kimse de ona dost olamaz
Galiba yalnızlaştıkça güçlenir ama belki tam tersi güçsüzleşebilir bilmiyorum. Herhalde bu insanın yalnızlığını nasıl değerlendirdiği ile alakalı gibi
Bence güçlendikçe yalnızlaşır. Güçlendikçe olgunlaşır. Olgunlaştıkça kaliteli bir insan haline gelir. Yalnız insan özbenliktir, dürüsttür. 🌿
Güçlendikçe yalnızlaşır. Artık kendinin farkındadır. Seçicidir her konuda, yalnızlık da artık onun tercihleri arasındadır.
Güçlendikçe kalabalık içinde yalnızlaşıyor...
Yanındakiler gitmek istedikten sonra her şekilde yalnızlaşır
Zirve de olabilmek için ya vazgeçeceksin, ya da vazgeçmeye mecbur kalacaksın.
Yaknızlaştıkça gardını alıyorsun ve alışoyorsun yalnızlığa.
Zayıfladıkça; yalnızlaştıkça güçlenir
Güçsüzleştikçe yalnızlaşır. Silkelenip güçlenirse yalnız kalmaya devam eder..
kazık yedikçe akıllanır, akıllandıkça yalnızlaşırsın
Yalnızlaştıkça güçleniyorsun bakıyorsun ki kendine kalıyor insan sonunda ben iyi olmalıyım duygusu hakim oluyor..
İnsan güçlendikçe etrafı dağılır çünkü kimse yalan ile yaklaşamaz
Bana göre güçsüzleşmenin göstergesi yaşlılıktır
Güçlenmek için yalnızlaşır
Güçsüzleştikçe yalnızlaşır
İnsan yalnızlaştıkça güçlenir
Yalnızlaştıkça güçleniriz
Güçsüzleştikçe yalnız bırakılan insanlarız bence
güçlendikçe tabi nedenide şu herkes seni kıskanıyor
Tavuk mu yumurtadan çıkar, yumurta mı tavuktan? 😬
Güçlendikçe yalnız olur insan
Güçsüzleştikçe.
Güçlendikçe
Güçsüzleştikçe..
inan hiç bilmiyorum
Güçsüzleştikçe
Güçlendim ama yalnız kalmam istemiyorum.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?