İNSANLARI SATMAYA, YÜZÜSTÜ BIRAKMAYA, KANDIRMAYA BAYILIYORUM?

Tam hayattan darbe aldıkları anda bir tane de ben indiriyorum. Bunun için dost veya düşman fark etmez. İkisinin zevki de ayrı. Dostlarımı sattığım zaman yüzlerindeki o çaresiz, şok oluş ifadesine bitiyorum. Düşmanım olan birisine sinsice, dostça, iyilik timsali yaklaşıp onu en ihtiyaç olduğu anda, savunmasız anında yüzüstü bırakıyorum. yüzlerindeki o aydınlanma, pişmanlık, çaresizlik ifadesine bitiyorum. Beni insanlar bu hâle çevirdi. Bu durumda ben mi suçlu oluyorum?
İNSANLARI SATMAYA, YÜZÜSTÜ BIRAKMAYA, KANDIRMAYA BAYILIYORUM?
Cevapla