Yaşamak istemiyorum ne yapmalı?

Ya napcam bu dünyada emanet diye. Korkulara acılara insnalara neden maruz kalıyorum. Her şeyi gördüm ben. Yaşıtlarım eğlenirken ben psikolojik şiddetlere maruz kaldım.
Onların yanına gidince adamlar mutlu huzurlu dertlerini falan duyuyorum. Ulan bu mu dert ben her gün saçma travmatik olay yaşıyorum.

Yanlarında babaları gibi duruyorum ya daha ne diyeyim.
Hayatta geldikçe geliyor. Sınav kısmı değil bu kısım yok oluşumun zeminleri

İşte sıkıntı orada bunların sonuçları belli heyecan almıyorum.
Farklı şehirde de de yaşadım tek başıma çocukken bir süre. Üni ortamı da belli bölüm iyi değilse gene anlamsız hayat daha doğrusu hep öyle de. Daha da zorlanarak yaşamak mantıklı. Gelmiyor.
Bazen diyorum keşke aptal biri olsam her şeyin farkına varmasam takıntılı olmasam... Ama işte