Yaşamak için hiç hevesim kalmadı?

Yaptığım hiçbir şeyden keyif almıyorum. Düşünmekten kafayı yiyorum. İnanabilceğim insanlar istiyorum hayatımda. Gözüm kapalı güvenebileceğim insanlar...

Mutlu olduğum anılar mı az yoksa mutlu olduğum için zaman çabuk mu geçiyor anlamıyorum. Geriye baktığımda sadece kötü anılarım kafamda dolaşıyor. Geceleri nerdeyse hep baş ağrısıyla uyumaya çalışıyorum. Bazı geceler 1 2 saat uykuya dalamıyorum. Mutlu olmak istiyorum sadece. Yaşam zaten çok kısayken niye hep hüzünlü yaşamak zorundayız anlamıyorum

şu an gerçekten uyuyamıyorum baş ağrısından kimseyle konuşmakta istemiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum

Yaşamak için hiç hevesim kalmadı?
Cevapla