Artık eskisi olmayan ne var senin için?

Artık eskisi gibi fevri değilim, duruluyorum, dinleniyorum, dinliyorum kendimi, kalbim ağrısa da geçecek diyorum kendime, yanlış anlamıyorum eskisi gibi, şimdi doğru anlıyorum ve anladıklarım incitiyor beni. Evvelken yanlış anlarken, sert ve patavatsız olabiliyordum zaman zaman, hem de yanlış anlayıp haksızlık, cahillik yapıyordum, olgunum dediğim zaman dilimlerinde bile ara ara cahilce davranışlarım olmuştur, kimlik karmaşası yaşadım çünkü, bazen kaybettim kendimi, şimdi bulduğumu düşünüyorum, içime yöneldiğimi. Şimdi ise doğru anlıyorum ve kalbim ağrıyor ve ben susuyorum, fevrice davranmak yerine, çıkışlar sergilemek yerine susmayı yeğliyorum, buna da sanırım içe dönüklük deniliyor.

Eskisi gibi sakin değilim, hiçbir şeye karşı sabrım kalmadı. Eskisi gibi güçlü değilim en ufak bir darbede düşüyorum insanlara karşı acimasizim herkes sahte iki yüzlü geliyor kimseyle konuşmak istemiyorum kendi içime kapanmak istiyorum özgur olmak istiyorum