Samimi davrandığınız, yakın bulduğunuz insanları gerçekten tanıyor musunuz? Tanıyorsanız bu sonuca nereden vardınız?

Samimi davrandığınız, yakın bulduğunuz insanları gerçekten tanıyor musunuz? Tanıyorsanız bu sonuca nereden vardınız?

Dışarıdan gözlem yaparak tanıma olmaz. Sadece fikir elde ederiz ama bu hiçbir şeyi değiştirmez.
Tanımak için zaman gerekiyor ama bu da garanti değil.
Tanışabilmek için karşılıklı onay olması lazım. Ben seni tanımak isteyeceğim ama aynı zamanda kendimi tanıtmak isteyeceğim. Her şekilde tanıtmak, karanlık nokta bırakmamak... Ve aynı şekilde sen de öyle yapacaksın. Ancak bu süreç içerisinde tanışabileceğiz.
Yine garanti değil. Çünkü insan her zaman kendi iradesi içerisinde hareket etmiyor veya edemiyor.
Gerçekten tanımak, tanışmak çok zor ve meşakkatli.
O mümkün değil, kimse kimseye kendini tam anlamıyla açamaz. Herkesin sırları, karanlık bir yanı vardır. Çıkarına göre göstermek istediği özelliğini gösteriyor sadece insanlar ve tanıdığını iddia ediyor.
Hayir, bir baskasini taniyabilmek için önce kendini tanimak gerekir. Birini tanimak için zaman gerekir, konusmak, beraber bir seyler atlatmak gerekir. Kisi istemedigi sürece onu gerçekten taniyamazsin. Arkadasin sana nasil davranirsa kafanda da o sekilde bir yere koyarsin. Ama insanlar sadece iyiliklerden degil kötülüklerden de olusuyor.
Genel olarak her insan birinin kötü yönünü gördügü an uzaklasir. Halbuki o kötülügüne ragmen onunla olup bu zamanda nasil davrandigini gözlemlersen onu tanimis kadar olursun.
Birini en iyi kizginlik aninda tanirsin , bu gerçek. Geçmis, kimliktir. Geçmisi bilmek kisi hakkindaki birçok seye sahip olmak demektir.
Öfke insanın özünü ortaya çıkarıyor gerçekten, katılıyorum. Birine kötü diyip geçmek kolay, dinleyip anlamaya çalışırsan onu tanıyabilirsin sadece. Ama geçmiş kısmı biraz şaibeli, herkesin geçmişi geleceği farklı. Birine sen busun demek onu yargılamak olmaz mı?
Tabi ki yargilamak olur, geçmisten kastim, geçmiste karsilastigi durumlar karsisinda yaptigi eylemler, hareketleri gibi. Geçmiste bugünümüz gibi bizim seçemedigimiz bir sekilde ilerliyor. Ama biz yaptigimiz hareket ve verdigimiz kararlardan sorumluyuz.
Ayni soru sormak gibi, birinin geçmisini ögrenmek o kisi hakkinda bir kaç fikir verebilir. Ama tabi ki sadece yüzeysel fikirler, tanimak için her duyguda o kisi ile beraber olabilmek gerekir.
Anladım, teşekkürler
Rica ederim.
İnsanların gösterdikleri, izin verdikleri kadar onları tanırız. Bazıları sınır çizer o sınıra kadar tanırız, bazıları yanlış tanıtır tanıdığımızı sanarız. İnsanız, yaptığımız hiçbir eylemin garantisi yok diye düşünüyorum.
çoğu birbirini tanıdığına inanıyor ve ben birini tamamen tanımanın pek kolay bir şey olduğunu düşünmüyorum neden çünkü insanlar kendini bile tam anlamıyla tanımıyor.
Kendini tam anlamıyla tanımayan birini ben de tanıyamam, kendimi tam anlamıyla tanıyamayan ben başkasını da tam anlamıyla tanıyamam :D
ki aynı zamanda insanları, bize verdikleri materyaller çerçevesinde tanırız
Cevap
4Cevap
Ben kendimi tanıyorum. ama kimseyi başta tanıyamıyoruz
Tanımak için zaman mı gerek çaba mı o tartışılır. Ama kimseyi bir bakışta çözmek mümkün değil
Ben tanımıyorum açıkçası ama beni tanıyıpta bilip de öyle bir bilmemezlikten gelenler var ki
Görmezden gelen, tanıyamadığını iddia eden de az değil. Haklısınız.
İki yüzlülük değil mi bu? Bilmezden geliyor ama her şeyden haberi var, yine de ağzını yokluyor. İnsanlar tahammül edilemez hale geldi...
Kesinlikle. Hak ettiğini yaşamadan ölmeyecek kimse.
Hiçkimseyi tam olarak tanıyamayız sadece bize gösterdiği kadar kendini açtığı kadarıyla tanırız
İnsanlar birbirini tam anlamıyla iyi tanıyamaz
10 yıl sonunda tanıdım. Ciddi anlamda birini tanımak istiyorsanız onunla yıllarınızın geçmesi gerekir. Arkadaş, dost bile buna dahil.
Yanılma payı olmadı mı 10 yıl sonra bile?
10 yıl sonunda iletişimi kestiğim de oldu. Tanımıştım onu da. Fakat yapmaması gereken şeyler yaptı, geldi özür diledi affettim. Sonrasında evlilikle ilgili bir olay oldu bende 3. yanlışında sildim.
Bi 10 yıllık arkadaşım daha var. Onunda artık ciğerini biliyorum. Hatasız insan aramıyorum, çünkü öyle biri yok. Lâkin artık tanıyorsun.
Bana hayal gibi geliyor ne kadar sürerse sürsün birini tam anlamıyla tanımak, güvenmek imkansız gibi. Tolere edebilmek aslında bütün mesele.
Hiç kimse kimseyi tanımıyorum
en az kendim kadar tanıdıgıma emin olana kadar
kimse kimseyi tanımıyor.
ben kendimi bile tanımadığımı düşünüyorum
Önemli olan da bu, kendini tanımak. Gerisi sadece figür.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?