Kişiliğim asosyal ama kendimi sosyal olmaya zorluyorum sizce iyi mi yoksa kötü mü yapıyorum?

İnsanlarla iyi anlaşıp kaynaşırım

ama aslında gerçek kişiliğim evden çıkmak istemeyen kimseyle konuşmasa da iyi olan bişi

ama zamanla ezikçe hissettiriyor ve hayattan bir şeyleri kaçırıyorum gibi hissediyorum

bende zorla kendimi dışarı çıkarıp arkadaş ediniyorum mk şimdi müzeye gidip kahve içmeye gidicez bikaç kişiyle

ne güzel evde oturup film izleyebilirdim

ama ne bileyim ezik olmakta istemiyorum eskiden çıkmazdım evden falan