İçimde bir ateş var ve benim içimi ve ruhumu yakıyor ne yapabilirim?

Arkadaşlar ben uzun süredir çok stresli ve ağır bir dönem geçiriyorum yaklaşık 3-4 Sene ve ondan öncede 2 Sene ağır dönem geçirdim ve ben hep bu içimdeki ufak ufak stresleri hissetmemezlikten geldim ve umrumda değilmiş gibi davrandım çünkü geçer sandım ama son bir aydır artık vücudum mu dayanmadı bilemiyorum birden dünyadan kopuk hissetmeye başladım, algın değişti ama zaman zaman geçiyor. Ben duygularımı çok uç noktada yaşayan biriyim çok ani ruh değişimim oluyor ama bu zamana kadar idare ettim ama artık duygularımın içinde boğuluyorum. Bilmiyorum aranızda bu hissi bilen var mı ama içimde bir ateş var sanki ve o içimi kıvrandırıyor böyle dayanılmaz bir hale geliyor. Hayatımda her dönemimde savaşmak zorunda kaldım, kendim için, isteklerim ve arzularım için ve mücadele etmek zorundaydım çünkü eğer bir an tereddüt etseydim asıl benliğimi kaybedecektim. Çok yoruldum inanır mısınız, boğazımda düğümlerle yazıyorum bu mesajı. Duygularımı açık açık söyleyen birisi değilim. Bazen keşke yine bebek olup yine annemin kucağında annemin ten kokusunda gözümü kapatıp içim rahat bir şekilde uyuyabilsem diye bile düşünüp duruyorum. Dediğim gibi ben duygularımı çok uçta ve tutkulu yaşayan birisiyim bazenleri çok öfkeli oluyorum, öfkemi kontrol edemiyorum. Prensiplerim ve arzularım yüzünden en kötüsü olmaktan yoruldum. Aslında eskiden yalnız olmaktan bir sıkıntı duymazdım etrafımda çok insan var ama benim gibi derin, tutkulu, ihtiraslı insanlar yok ve bu beni içten içe üzüyor. Psikoloğa gittim ama sadece dinliyor beni ve bana yardımcı olmuyor, dinleyip not alıyor bu kadar. Hayatımda hiç keşke olmasın diye dilerdim ve en büyük keşkelerim oldu. Kalp kırıklığı birazda galiba ve her şeyi çok ciddiye alıyorum ama değiştiremiyorum yani. Aynaya bile baktığımda gözlerimde öfke, hırs, ihtiras görüyorum ve bu beni bile bazen çok yoruyor. Almanyada yaşıyorum şu an İstanbula taşınmayı düşünüyorum belki yeni bir başlangıç ve her şeyi arkamda bırakıp yaşadığım bütün kalp kırıklıklarını unutabilirim diye ama bu içimdeki ateş ne zaman söner veya dinecek? Çünkü bu içimdeki ateş hem beni yakıyor hem etrafımdaki insanları yakıp yok ediyor. Çok yakın arkadaşım yok ama çok arkadaşlarım var ama hepsi kuru kalabalık öyle varlar işte. Sürekli konuştuğum yakın olduğum bir arkadaşım var o da burdan biride Türkiye’de. Keşke içimdeki bu ateşi size anlatabilsem. Keşke her şey eskisi gibi olsaydı, keşke. Hep kötü karakter olmaktan yoruldum sadece arzularım ve isteklerim için savaştığım için ama bu dünya böyle sadece güçlü olanlar hayatta kalıp kazanır bu dünyanın kuralı ama galiba çok yoruldum arkadaşlar. Bu kalp kırıklıklarım benim kalbimi kanatıyor gibi hissettiriyor. Bitkisel haplarda kullanıyorum bazen etki etmiyorlar. Keşke bu kadar bütün duygularımı derin, tutkulu ve hassas bir şekilde hissetmeseydim ve keşke benim gibi tutkulu, ateşli ve ihtiraslı biri olsaydı beni ve bütün ruhumu bedenimi içten hissedebilen ve sevebilen ve buna cesareti olan. Sizce neyim var ve geçecek mi? Umarım söner