Neden arkadaşım yok? Nasıl arkadaş edinirim?

Ben Zeynep garip bir şekilde hayatında hiç yakın arkadaşı olmamaış olan arkadaşları da tanıdıktan ileriye gidememiş biriyim. Hiç sevgilim de olmadı dışarıya arkadaşlarımla eğlenmeye bir kaç kez gittim ve çocuğunun amacı benle gezmek değildi bende yanlarına promosyon olarak gidiyordum hani bi laf varya "Bir kere istenmediğimi anladığımda hep kapıya yakın oturdum her anlamda" diye ben bunun kanlı canlı örneğiyim şakasız. Bazen düşünüyorum yani dışarıdan bir insan beni neden sevmiyor diye sonra diyorum ya çirkinim ya korkunç. Hangisiyim bilmiyorum ama benle tanışan her insan ben senin böyle biri olduğunu hiç düşünmezdim diyor. Dışarıdan fazla ketun soğuk duruyormuşum. Arkadaşım olan insanları sürekli güldürmeye çalışırım, komik şakalar falan yaparım. Yanii bilmiyorum belki beni sevsinler diye çok sıkıyorum onları, sevgimi fazla fazla veriyorum (malûm verecek kimse olmayınca birini bulunca hepsini ona boşaltıyorum.) Ama bu durumdan artık sıkıldım tek bir insan evladı yok yakın arkadaş olarak hepsi beni saçma sebeplerle terk etti biri ondan başka arkadaşım oldu diye küstü bir diğeri artik ona para yedirmedigim için küstü falan falan falan... İşte. Ama aslında ben ortama falan girsem çok sevilirim yani herkesi güldürürüm falan ama o ortamlara hiç giremiyorum. şu an dershaneye gidiyorum dönem bitti ben biriyle bile ulan hocayla bile iki kelam laf etmedim en çok olduysa da ders ile alakalı soru falan sormuşlardir ya da ödev kontrolünde... Gerçekten kendimi insanlardan neden soyutluyorum bilmiyorum diyecektim ki bunu yazarken aklıma geldi. Benim çok yakınım diye düşündüğüm bir arkadaşım vardı tabikide yine benim en yakınım oydu ama onun en yakını ben değildim. O kişi beni satmıştı yani beni seven sever sevmeyen de hep kötülüğümü ister bilmiyorum nedenini ne yaptiysam o kişilere. İftiraya uğradım ve sırf ortam için o iftirayı doğruladı ve bu konu hocalara kadar gitti ve ben kendimi aklayamadım yani o iftira doğru ben yanlış oldum bütün hoca ve arkadaşlarımca. Sonra sanırım kimseye güvenmemek için (çünkü ben sevince ve güvenince çok bağlanıyorum) sert durdum. Kimse yanıma yaklaşmasın diye çabaladım sanırım ve o yüzden ne çevrem ne arkadaşım hiç olmadı. Ama bu sert durma işinin bokunu da çıkartmışım kimse yok etrafımda kötüyüm gel diyebilecek tek bir insan evladı yok. Bence ailemde sevmiyor beni yani benim gibi huysuz, sinirli, gıcık, beceriksiz hamarat olmayan bi kızı neden sevsinler ki değil mi? Bilmiyorum. Sanırım benimde sevilmemem gerekiyor. Ama o kadar istiyorum ki normal insanlar gibi olmayı seviyim seviliyim benimde uç beş arkadaşım hatrı sayılır tanıdıklarım olsun, güzel bir sevgili. Yani bir insan şu hayatta para ister yat ister kat ister gezmek dolaşmak ister belki bide bana bak. Arkadaşım olsun da beni sevsin. Ama burada şimdi suçlu ben miyim yoksa benim verdiğim sevgiyi bana vermeyen vermekte istemeyen insanlar mı?