İçimde hiçbir şeye heves yok neden böyle her şey anlamsız geliyor?

Bazıları depresyon diyor ama depresyon gibi değil bu durum. Zaten spirütüel ve dine çok bağlı biriyim. Bir iki yıldır kendi hayatımda büyük değişikliği fark ediyorum. Arkadaşlarımla aram açıldı, hayatıma birini alamıyorum ait değiller bana bunu hissediyorum bazı insanlar benim önyargılı olduğumu düşünüyor ama önyargı değil hissediyorum. Hiçbir yere ait değilim, yalnız kalmayı o kadar çok seviyorum ki, dışarı çıkınca sanki enerjimi sömürüyorlar gibi hissediyorum zaten hiçbir ortama ait gibi de hissetmiyorum.

Ruhsal uyanış başlangıç süresi yıllar bile sürebilir. Travmatik olaylar yaşatabilir insanda. Bak ne zaman travmatik olayların aslını, sebebini ve kimlerin neden bize bu travmaları yaşattığını düşünmeye başlarsak; o zaman psikologlar bile bizim iyileştiğimizi ve ilaca devam etmemen gerektiğini söylemeye başlar. Bu ruhsal uyanış iyileşticidir. Farkına varmadığın sürece kendine zarar vermeye bile gidebilir. Sana zararlı enerji veren insanlar kendiliğinden senden uzaklaşacak zaten. Senin bir şey yapmana gerek kalmadan. Bunu zamanla anlıyorsun zaten. Bu durumu aşama aşama geliştirmek için ayna çalışması yapman gerekiyor. Ayna karşısına geçerek, gözlerinin içine bakarak kendine hergün kendini sevdiğini söylemen gerekiyor.

İnanıyor musun bilmiyorum ama ikiz alevim olduğunu düşündüğüm, çok derin bir bağ kurduğum biriyle de karşılaştım bu süreçte. İkiz alevi de zor bir süreçmiş ve bunu çok hissediyorum. Bana analık yaptığını, eksik olan yönlerimi bana göstermek, kendimi sevmem için hayatıma girmiş gibi. Onun kendinde beğenmediği şeyleri bende kendi vucudumda begenmiyorum. Ama o bana ilk bunu söylediği zaman çok şaşırmıştım çünkü ben onu kusursuz görüyordum. Ruhunu çok seviyorum, yüreğini seviyorum. Ama aslında ben onda kendimi seviyormuşum. Farkındalığım olduğundan fazla arttı. Sırf bu yüzden ağlama krizleri tutuyor. Hayatı olduğundan fazla sorguluyorum. Nasıl bir süreç bilmiyorum ama umarım iyi şeyler olur

Farkındalık süreci ve kabullenme başladığında, ağlama krizleri bir ayda bir olur. Çok aşırı zorluk çekmediğin sürece. Zamana bırak, hayatı sorgulama. Sadece ve sadece duygularını analiz et. Neden böyle hissediyorum, ben ne yaşadığım için bana bunu hissettiriyor diye çocukluğuna in. Onun dışında akışta kal 🌸