Yüzünden maskesini çıkarmayan birinin, sana da sahte gülücükler dağıtmasının bir değeri var mıdır?

Kimseye hayır diyemeyen birinin, sana da evet demesinin, kimseye kötü gözükmek istemeyen birinin, sana da iyi gözükmeye çalışmasının, yüzünden maskesini çıkarmayan birinin, sana da sahte gülücükler dağıtmasının bir değeri var mıdır?

Hayatım boyunca ‘’yoktur’’ diye cevap verdim bu tarz sorulara.

Hani nerede kaldı bizim değerimiz, özelliğimiz?

Madem ben de herkes gibiyim, o zaman hiçbir anlamı yok bu davranışların...

Yazık. Hem kendimi hem de karşımdakini, kendi değersizliğime kurban ettiğime yazık. Gerçekten ben ‘’herkes’’ gibi miyim? Aslında değilim. Ama görünüşe bakılırsa, sadece başkalarından gelecek özel bir davranış görebildiğimde kendimi herkesten sıyırabilmişim. Kendi algımda herkesten sıyrılabilmek için, benim kendime nasıl davrandığımdan çok başkasının bana nasıl davrandığı ile ilgilenmişim. Bu arada yanlış olmasın, dilimde ‘’herkes biriciktir’’ler, efendime söyleyeyim ‘’senden başka yok’’lar, ‘’sen hayatının seçilmiş kişisisin’’ler “değerlisin”ler “özelsin”ler falanlar filanlar... Karşımdakinin bir davranışıyla ‘’herkes’’ gibi hissediyorsam, ne anlamı kaldı ‘’ben’’ olabilmenin. ‘’Ben’’ dediğim başkasına emanet bir kavrama dönüşmüş. Sadece sahip çıkıldığımı hissettiğimde ortaya çıkabilmiş. E o zaman, sorumluluğu başkasından alıp, kendimizin sahip çıkmasına ihtiyaç var ‘’ben’’ dediği kavrama. Yoksa ‘’ben’’ de ‘’herkes’’in gibiyim. Kendime sahip çıkmadığımda, algıdan algıya geziyorum, kendimi ‘’özel ve farklı’’ gibi hissedebilmek için...

Kavramlar maskeler ler ler ler😏
Kavramlar maskeler ler ler ler😏
Yüzünden maskesini çıkarmayan birinin, sana da sahte gülücükler dağıtmasının bir değeri var mıdır?
Cevapla