Asosyalim ne yapmalıyım?

Çocukluğundan beri aynıyım ama gençliğim tamamen eve kapalı asosyal yalnız mutsuz geçti hâlâ böylece yaşlanıyorum asosyallik beni fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik olarak olumsuz etkiledi

Sağ ol ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım maalesef yaşım ilerledikçe daha da kendimi kapattım insanlardan kaçtım kendimi geri çektim öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi yetersiz pasif kaldım iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadı gençliğim hep eve kapalı geçti senelerdir evden dışarı bile çıkamıyorum

Bu yaşıma kadar istesemde sosyalleşemedim diğerleri gibi girişken öz güvenli sosyal başarılı olamadım hep hayatın toplumun dışında kaldım kendimi dışarıya hayata insanlara karşı yabancı hissettim çocukken az çok sokağa çıkıyordum ama sonradan kendimi iyice kapattım ergenlik ve gençlik dönemlerinde kendimi tamamen kapattım hep eve kapandım insanlardan kaçtım zaten çocukluk ergenlik döneminde çok dışlandım aşağılandım dalga geçen alay eden lakap takan çok oldu okul hayatım boyunca sıramdan kalkmadım kimseyle konuşmadım teneffüslere bile çıkmazdım liseden sonra hep evde durdum gençliğimin en güzel yıllarını evde sıkılarak bunalarak geçirdim hiç çalışamadım gezemedim eğlenemedim sosyalleşemedim arkadaşım çevrem olmadı sevgilim kız arkadaşım olmadı sevgi ilgi değer görmedim hep yalnız mutsuz asosyal yaşadım hiçbir şey yaşayamadım kazanamadım başaramadım hiçbir yaşam deneyimim olmadı hayatı kaçırdım kendimi tamamlanmamış yetersiz zayıf güçsüz hayata geç kalmış hissediyorum dışarı bile çıkamıyorum senelerce eve kapalı yaşamak beni fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik olarak olumsuz etkiledi özgürlüğümü hissedemedim yaşadığımı unuttum

Utangaçlık çekingenlik yüzünden bu haldeyim

İnançlı umutlu biriyim ama hiçbir şey değişmiyor düzelmiyor hep aynıyım

Teşekkür ederim inşaallah her şey güzel olur