Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
yani aslında pek dert değil daha büyük sorunlarım var da Şu an Nisan ayında ödemem gereken borçlar var 3 hafta önce işyerimden ayrıldım ramazan ve seçim nedeniyle pek iş bulabilme fırsatım olmadı artı psikolojik olarak ağır bir anskiyetem var o da çok engel oluyor insanlarla iletişim kurmama çocukluk travmalarım var aslında isteğim borçlarımı bitirip psikolojik destek almak ama bunu calısarak yapamıyorum biraz para biriktirip öyle bi 5-6 ay kendimi izole etmek istiyorum ama bunuda yapamıyorum İstanbul'da yaşıyorum asosyal bir insanım intihar düşüncesini adeta kafama kodlamış gibiyim hatta şu borçlarımı bitireyimde kimse arkamdan bir şey demesin öyle intihar edeyim kafasındayım
Kendimi çok çaresiz köşeye sıkışmış hissediyorum daha da kötüsü intihar düşüncelerim aşırı derecede var?
Gizli Üye
(25-29) 
Yapay Zekaya Sor
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
0Cevap
İnsanın paradoksu. 3 ay içinde öleceksin deseler her şeye rağmen hayatta kalmaya çalışırsın. Hatta bunun üzerine Veronika Ölmek İstiyor adlı çok güzel bir kitap var, okumanı tavsiye ederim.
"Hatta şu borçlarımı bitireyimde kimse arkamdan bir şey demesin öyle intihar edeyim kafasındayım."
Zaten borçların en büyük derdin değil mi? Borçlarını ödersen intihar etmek için başka hangi sebeplerin var? Hayatı anlamsız mı buluyor ya da yaşam sevincin mi kalmadı?
Sosyal anksiyete çok yaygın, hepimizin çocukluktan kalma travmaları var maalesef. Bununla yüzleşecek, yenecek kadar güçlü olduğunu düşünüyorum. Kendini hafife alma lütfen. Bir psikiyatriste görünebilirsin, ilaçlar bana yardımcı olmuştu.
Zaten borçların en büyük derdin değil mi? Borçlarını ödersen intihar etmek için başka hangi sebeplerin var? Hayatı anlamsız mı buluyor ya da yaşam sevincin mi kalmadı?
evet hiç yaşayamadığım için yaşama sevincim kalmadı bu yaştan sonra bir çocuk gibi yaşamaya başlamak cok zor
Çocuk gibi yaşayamazsın evet ama huzurlu ve güzel bir yaşamın olabilir neden kendine şans vermek istemiyorsun? İntihar etsen ailen ne düşünür ne hisseder?
çok üzülürler ama bende böyle üzülüyorum ne yapayım çoğu şeyimi kafada bitirmişim ben artık
Neden bu soruyu sordun?
belki benim gibi birisi vardın intihara meyilli o yüzden düşünüp sordum
Hayatımda bir çok defa intiharı düşündüm ama annem için vazgeçtim. Yıllar sonra fark ettim ki aslında sadece annem için değil, kendime de bir şans vermek istedim. Söyle düşün bu noktaya kadar geldin, herhangi bir şekilde emek verdin, yer geldik üzüldün mahvoldun ama her şeye rağmen çabaladın. Sence bu hayat yinede yaşamaya etmeye değmez mi?
Devam etmeye *
asla değmez ya kimsenin takmadığı umursamadığı bir insanım ben
Sırf kimse takmıyor diye sende mi önemseyemeyeceksin kendini? Bizi çok mu kişi önemsiyor sanıyorsun? Ailemiz dışında çoğumuzu tek bir insan bile önemsemiyor. Sözde önemseyen bir kaç kişi de yarın ölsek en fazla 1-2 gün üzülürler.
bir insanın konusacak kimsesi bile olmayınca anlıyorsun bazı şeyleri valla ki çıldırmamak için kendimi çok zor tutuyorum annemi bile sucluyorum neden dogurdunuz beni diye
Annenin ne suçu var...
Neden konuşacak kimsen yok? Asosyalikten olmasın? Yoksa eminim seninle arkadaşlık kurmak isteyen insanlar olacaktır ama arkadaşlik kurmayı denemelisin
ya arkadaşlık kurabilsem zaten asosyal olmazdım 1-2 kişi anca var onlarlada cok sık görüşemiyorum herkes aynı şeyi söylüyor asosyal adamlara insanlara merhaba de dışarı cık diye e cıkıyorzu zaten mal gibi ucube insanlar gibi tek basıma bi cafede barda vs oturuyorum ayda 1 kez bi arkadaşımla zarzor buluşsam seviniyorum bende istiyorum asosyallikten kurtulmak ama olmuyor işte hem de para sıkıntı sosyalleşmeyi beceremiyorum bi işte bile calısamayacak duruma geldim zaten hem zaten beni kim işe alırki 25 yaşına kadar 10 işyerinde calışmış bi meslek sahibi olmamış üniversite okumamış ezik bir erkeği
ben deliyim şizofreni teşhiside koyulur bana 1-2 yıl sonra elimde olan bir şey değli güçlü olmam gerekiyor ama kimseden yardım alamıyorum bu yaşımdan sonra çaresiz olarak ölümü bekliyorum ve tek isteğim dünyada bu ölüm benim basıma en kısa sürede gelsin istiyorum başka bir şey değil cennet cehennemde umrumda değil bu dünyada cehennemmi yaşayıp öbür dünyada cehennemide yaşamak insana ağır koyacak ama benimde kaderimde bu varmış işte
Netten arkadaş kurmaya çalış, en azından konuşacak dertleşecek birileri olur.
Bende bana şizofreni teşhisi konulur dedim çünkü sesler duyuyordum ve korktum psikiyatriste görünmekten ama daha sonra gittim. Bende genel anksiyete bozukluğu olduğunu öğrendim. İlaçlarla 3 ayda tamamen iyileştim. Kendi kendine teşhis koyma lütfen.
Netten derken karşı cinsle iletişim kuramıyorum zaten kendi hem cinsimde pek bir işe yaramıyor
Neden iletişim kuramıyorsun? Hemcinsin neden işe yaramasın? Arada konuşmak iyi gelir
Ya onlar beni anlamıyor ya ben kendimi anlatamıyorum dört dörtlük hayatları olup bana şöyle yap böyle yap diyen insanlarıda sevmiyorum 3-4 tane sanaldan arkadaşim var zaten
Haklısın benimde öyle olan arkadaşlarım oldu.
O yüzden gerek yok bi insan bu kadar ezik yaşayamaz
Hayat senin seçim senin diyecek başka birşeyim yok artık. Tek bir şey söylemem gerekse o da kendine ve hayatına bir şans daha vermen olur bence hak ediyorsun her ne kadar gözünü karanlık bürümüş olsada.
Öyle deme ezik falan değilsin
Özgüvenimi zedelemeyecek kendimi aşşağılık bir insan gibi görmeyecek ne işi yapabilirim ki bi söylermisin
Bakış açını değiştir, o işleri eziklik gibi görme
Evet eziklik kusura bakma ben bi kızla tanışsam yaptığım işi söylemeye utanırımw
Ne iş yapıyorsun? Birde hayatın boyunca aynı işi yapacak değilsin kendini geliştirebilirsin bir şekilde artık her neyse yani
Kargo kasiyer depo vs işlerinde çalıştım :( açık lise mezunuyum
Mesleğimde yok yani
Ya sen neden bunu kafana takıyorsun ben kendimi bir yerde öldüreceğim sabahtan beri ben ne yazıyorum...
Bak bir insan bir insanı gerçekten severse onu olduğu gibi kabullenir kusurlariyla sever nerden mi biliyorum çünkü ben sevdim o yüzden takılma buna. Karşına elbete ki seni istemeyen insanlar çıkacak ki herkesin karşına çıkıyor ama seni olduğun gibi sevecek insanda çıkacak
Ben bunu son zamanlarımda kafama çok taktım ondan öncede kendimden utanıyordum zaten ben kendimi geliştir emiyprumki bi türlü keşke birşeyler başarabilsem
Kendine inanmazsan nasıl birşeyler yapabilirsin? Bir yerden başlamak gerekiyor. Bazı insanlar sıfırdan başladı ama sonunda başarılı oldular. Lütfen daha fazla kendini böyle şeyler için üzme. Hayatın tadını çıkar, mesleğini o kadar çok kafana takma. Seni sen olduğun için seven biri elbette çıkar lütfen bu söylediğime inan.
Bu yasıma kadar flört bile etmedim kimseyle o konuda bile tecrübesizim ya onu geç gidip o kadar akademik kariyer yapmıs adam varken doktoru avukatı galericisi varken bana kim bakar
Şimdi öyle düşünürsen evet ama seni sen olduğun için seven biri çıkar inanıyorum. Pessimist düşünmeyi bırak lütfen.
Nasıl bi işte calışabilirim acaba bunu düşünüyorum
Psikoloğa git, toparlanırsın inşallah kısa sürede ölüm çıkış yolu değil asla
Zor yıllar süren bir tedavi olacak 30dan sonra başlayacak hayat baslamasın daha iyi
Ailenden destek alamaz mısın?
çok zor ufakta olsa bi destek alıyorum ama onlarında durumu çok iyi değil annem ablam ben beraber yaşıyoruz ev kira ya ben eve tek kuruş vermesemde rahatça geçinebiliyorlarda üstüne bende yük olursam ki zaten bende daha cok sorun olur bu kendimi yük olmuş gibi hissederim 25 yaşımda olmaz yani çoğu yaşadıklarımın travmalarımın %90ını içe atan bir insanım terapi görmem gerekiyor bununda farkındayım ama yani bilmiyorum cidden aşırı şanssız bir insanım yani birşeyde yüzüm gülse belki böyle olmazdı
Borçlar vs. bir şekilde elden geldiğince ödenir en yakın zamanda terapi almayı dene çözümü sorunlarından kaçmakta arama lütfen intihara bir çare gözüyle bakma genç bir bireysin
yaşım 25 olmuş ya bu yaştan sonra düzelsem akıl sağlığımı toplamam 30 yaşımı alacak 30 yaşından sonra reşit olmuş bir birey gibi bir hayata başlamanın bir manası kalmıyor inan
ya bak mesela bu üssteki yazdıgım şeyde mesela benim kafamdaki en baştaki düşünce yani kurtulamıyorum düşüncelerimden
Psikolojik bir destek kafandaki bu düşünceler ile başa çıkmanda sana yardımcı olacaktır. 30 yaşından sonra bir çocuk gibi yeniden başla hayata, ne kaybedersin? Şu genç yaşında hayatını kaybetmekten daha mı kötü 30 yaşından sonra hayata tekrar başlamak?
maalesf daha kötü