Bu raddede olup kimsenin bilmediği sözün?

Ruhsal bir sıkıntın yok, saf yani öz olan bir doğru kavramına sahip olmasan bile kendine ait doğru vb. kavramların net.
Gözlerinde siyah bir kuşak bağlı ve sen tam bir uçurum dibindesin. Karşı tarafta ise önceden yıkılmış bir köprü yüzünden oluşmuş uçurumun diğer kıyısı var. Güzergahı ve yapman gereken hamleni biliyorsun lakin bu bir devrimin olacak.
Kalacak ve ya o kıyıya gideceksin, problem yok..
Bu raddeyi yaşayıp kimsenin bilmediği, o kendine verdiğin söz ne?

(Benimkisi;
Ya hiçbir kul için, 'o kaldırımdan yürüyen kız' bile olmayacağım, ya da bu haltı yemek için her şeyi göze alacağım, lakin beni yine tanımayacaklar. Ben yine 'o kız' bile olmayacağım.)