İşlediğim suç gerçekten bencillik kaynaklı vicdan azabı yaşamama sebep bir şeyse kendimi korumaya çalışmam ve gidip cezasını çekerim, muhtemelen öncesinde de bu şekilde ilerleyeceğimi bilirim. Ama eğer tam tersi kaynaklı bir suç ise kendimi de sevdiklerimi de korumak için en sonuna kadar giderim, sınırım şu diyemiyorum. O anki şartlara bağlı olarak gelişir.
Ne kadar ileriye gidersek gidelim karşılaştığımız kişi yine kendimiziz. Polisten kaçtık bir tefeci yeni sığındık mesela bu sefer farklı açılardan tehditler ortaya çıkar. Babandan korkarsın, polisten korkarsın, kaçarsın. Ama döngü değişmez hep birilerinden bilinçaltı boyutta korkarsın. Çünkü sistemi böyle çalışıyor onun. Dersini alana kadar🌸
Suç, belki de sadece bir simülasyondur. Kendimizi bulmamız ve kabul etmemiz için bir yoldur. Zannettiğimiz kadar da acı verici değildir.
Soruda suç kavramı tam net olmadığı için her insan kendine göre yorumlayacaktır. Belki bazıları hapse girmekten korkacak bazıları taşlanacaktır.
Kendimizi korumak güvensizlik ve korku hissettirir. Güvensiz ve korku hissedecek bir suç işlemezdim. ya da bir suç işlediysem yolun başında bunu kabul ederdim. Suçu savunmazdım yani. Yanlışı savunmazdım 😇
Kendimi korumak adına suçumu örtbas etmek isteyeceğimi, bunu başarabileceğimi hiç ama hiç zannetmiyorum. Bir noktada muhakkak falso veririm. En başından suçumun cezası ne ise çekerim daha iyi.
Kişilik & Karakter konusunda 204,3b cevap paylaştı.
Ben suç işlemezdim.. ama tabi ki de hayatta bazen zor kararlar almak gerekebiliyor. mesela çocuğu ölmek üzereyken onu kurtarmak için para çalan birisi gibi. şu an düşünmedim ama sonuna kadar giderdim.
Öncelikle Allah göstermesin diyelim. Eğer konu canımsa bende canımı korumak adına karşımdaki insanın canına kast ederim. Ayrıca aynı şeyler ailem içinde geçerli.
Bir tecavüzcüyü öldürmek konusunda çekinmezdim. Nefsi müdaafa. Mahkeme de ise kendimi olabildiğince acındırırdım. Elin tecavüzcüsü indirim alıp serbest kalıyor. Biz neden içeri de yatalım ki? Bu çağın Vigilante'si olmak varken.