Ateist , ya da agnostik olan var mı?

Evet inanıyordum. Klasik Türk ailelerinde yaşananlar gibi yazları camiye kuran kursuna giden tipte biriydim.

Evet dediğim gibi klasik aile yapısı işte. Ama bende öyle zorlama falan yoktu yani ne bileyim camiye git diye zorlanmadım hiç kendim isterdim zaten gitmeyi. Öyle tarikattır falan onlara bulaşmadım hiç sadece bizim evin oradaki camiye giderdim.

Anladım umarım kendin için en doğru kararı verirsin. Oturup burada sana dincilerin yaptığı gibi ateistlik bak şöyle güzel böyle güzel gel bizim yanımızda ol demeyeceğim tabiki :) Ama diğer arkadaşlara sorduğun sorulara bende cevap verebilirim:

Benim için direkt müslümanlıktan ateizme geçiş olmadı. İlköğretim 5-6. sınıflarda ilk aklıma çocukken takılan şeyler vardı örneğin tanrının her şeyi bilmesine rağmen yani her şeyin kaderimizde olmasına rağmen neden bizi sınava tuttuğu. Bu soru dediğim gibi 5-6. sınıftayken aklıma takılmıştı ve yıllardır tatmin edici bir cevaba ulaşamamıştım. Lise yıllarımda bu soruyu yine düşünmeye başladım ilk seferlerde açıkcası korktum dinden çıkarım şöyle olur böyle olur gibisinden bir ara hiç düşünmemeye zorladım sırf bu yüzden kendimi. Daha sonra lise 4'deyken daha cesurca tüm yönleriyle tekrar düşünmeye başladım en başında tabi ki bu kader ve sınav olayı geliyordu. Teizm'de bulunan tanrı figüründen tut, dinleri ve tanrıyı sorgulamaya başladım. İlk etapta teistsel bir deizm daha mantıklı geliyordu yani ilk hayatımdan İslam'ı çıkardım ama iyilik yapınca yine tanrının bize bir cennet vaat ettiğini düşünüyordum ve sonrasında bunu da ortadan kaldırıp bir tanrı sırf insanları iyilik ticareti adı altında bir şey vaat etmek için yaratmayacağı belki tanrının bizi bilinçsel olarak bile yaratmadığı fikri daha mantıklı geldi diyebilirim. Ardından 20li yaşlarımda ateizm tüm yönüyle aklımdaki her soruyu giderdi ve her şeyin cevabını veren görüş olarak hayatıma yerleşti diyebilirim. Tabi burada olayları biraz özetleyerek anlattım.

kuran bile okuyordum çocukken

dinin yerini felsefe ile doldurdum. gerçek neyse kabul etmeliyiz yapacak bir şey yok

20 li yaşlarımın başında çok sorguladım okudum araştırdım ve düşündüm.

dünya tamamen bir delüzyon sadece din değil. sapiens kitabında özetliyor bazı şeyleri oku

rica ederim

Yoo tam tersi hayatın anlamını buldum. Olaylara dünyaya daha realist yaklaştım. Dinler psikolojik rahatsızlıktan başka bir şey değil.

İnsan vücudun da hücreler var o hücreler için insan vücudu devasa bir yapı her gün milyonlarca hücre ölüyor umrunda oluyor mu, bizler dünyanın hücreleriyiz dünya da belli bir süre yaşayıp yok olacağız. Dünya da uzayın hücresi. İç içe geçmiş evrenler de kendini değerli hissetmek çok anlamsız. Geldiğimiz yere geri döneceğiz.

Asıl bir masal uğruna hayatını zindan etmek görüşlerini köreltmek acı verici. Dünyanın en mutlu ülkeleri dine en az inanan ülkelerdir. İnsanlar zihinlerini karanlıkla pislikle karartmiyor.