Acı çekmek insanı büyütür mü, çürütür mü?

Vardır bir sebebi acı çekmenin de. Mesela ben öyle acılar çektim ki tarifsiz. Yalnız başına gece karanlıkta kaldığını hayal et, o karanlıkta bir ışık arıyorsun. Ruhsal yorgunluktan öfke terleri dökecek takatin yok, bağırsan kimse duymaz. Yapayalnız, içindeki çığlıklarla başbaşasın. Bakışların yorgunluğun tesiriyle ölüme dönmüş falan filan. İşte daha sonrasında bir ışık görüyorsun ve o ışık senin hayatını değiştiriyor. Sonra çektiğin acıyı unutup kalkıyorsun, kalkmak ama ne kalkmak? Öyle güçlü kalkıyorsun ki kendini aşabilecek kadar güçleniyorsun. Böylelikle çektiğin acıya merhamet edip yeni bir sen ile yola devam ediyorsun

Algılama biçimine göre değişiklik gösterir. Her karakterin kaldırabileceği kadar bir acı vardır. Kimisi bu acılardan tecrübe edinerek daha güçlü ve olgun bir yere doğru varırken; kimi insan ise bu acı altında ezilir ve çürümeye doğru giden depresyon yolculuğuna çıkar.

burada sorular hep böyle geniş perspektif olduğu için doğru cevabı alamazsın. Bu sorunun doğru cevabı için daha spesifik olman gerekiyor.

Çektiğin acıya bağlı aşk acısı kapanmaz sürekli yara kanar başka acılar belki ruhsal anlmda iz bırak bilir ama atlatilada bilir

Çürütür mahveder. Kendim yaşadım biliyorum bir an önce ölmeyi diliyorum keza insanlar fazla kötü hayat yaşanılacak gibi değil

Beni büyütüyor sanırım artık

Büyütür duygusal insanı çürütür

Acıya bağlı

Çürütürerek büyütür

Büyüterek çürütür

Olgunlaştırır