Çocukluğunuzdaki kişiliğiniz şuanki karakterinizle aynı mı?

Çocukken agresif bitirmişim. Gerek kendim gerek herkesin saçını yolup duruyormuşum gözüm görmediğim için. 6 yaşımda gözümde bir problem olduğunu fark etmişler ve ameliyat sonrası bu huyumdan vazgeçmişim. Bir de annem yanımda olmayınca huysuz oluyormuşum. Kuzenim beni çocukken bakkala giderken yanında götürmüş. Ben de giderken tamam demişim, gitmişim. Sonra da yolda "Annemi istiyorum." diye bağırmışım. Kuzenim de eve gelince "Nereden götürdüm? İnsanlar beni çocuk kaçırıyorum sandı." demiş. 😅😅Gülüyorum şu an ama annem anlatınca mahcup olmuştum. Yine annem beni teyzeme bırakmıştı. Giderken de dedi ama onu hâyâl meyâl hatırlarım. Ağlamıştım, yine annemi aramıştım. Kadının koltuğundaki kırlentler yerle bir olmuştu. Çocuğum inşallah ileride bana benzemez.

Evet aynıyım bir tık bile değişmedim kim görse hiç denemedim çocukluğundaki gibisin der

Hihimmm o zamnda bir şeyi kafaya koyduysam yapardım şimdide ))