Burada oturup saatlerce kiminle dertleşmek istersin?

Kendimle dertleşeyim ben ya, her zaman yaptığım gibi, en iyi beni ben anlıyorum, üstelik motive de ediyorum, burada da tek başıma oturamam ki ben, ortam mis gibi, muazzam lakin kedi falan gelse, tek başımayım, nereye kaçarım, köpek falan gelse, ay düşünmek bile istemiyorum, denize de atlayamam, yüzme bilmiyorum, boğulurum, şu hayvan fobisi hayallerimin içinde bile peydah oluyor, ah nasıl da imreniyorum böylesi yerlerde korkmadan tek başına yürüyebilenlere, kediyi kucaklarına alıp şefkatle sevenlere, köpeğin yanında korkusuzca geçenlere, ben düz yolda , güvenli olsa da insanlar yoksa şayet korkarak atarım adımlarımı. Böylesi muazzam bir yerde tek başıma duramam, anlatamam ki kendime kendimi, korkular kaplar her bir zerremi