Sanırım herkes gibi ben de ben olmak biraz zor diyeceğim... Hepimizin kendimize ve ötekine ilişkin birtakım varsayımları, tanımlamaları, bir hikayesi olduğunu söyleyebilirim. Her ne kadar gündelik hayatta üstüne çok düşünmesek de kendimize dair bazı bilgiler zihnimizde yer etmiştir. En basitinden ‘Ben kahverengi gözlüyüm’. Aynaya baktığımda gördüğüm, belirgin bir özelliğimdir. Birinin bana gelip ‘Sen mavi gözlüsün’ demesi oldukça az bir olasılıktır (Yine de yok değil)
Söz konusu olan daha farklı deneyimler olduğunda iş biraz karışır. Benim zihnimde kurduğum ‘Ben’ ile karşımdakinin zihninde kurduğu ‘Ben’ aynı olmayabilir. Karşımdaki benim su sporlarına bayıldığımı düşünebilir, ben hiç sevmezken. Onun gözünden ‘Ben’ çok farklı deneyimlere, ilgi alanlarına ve hatta duygulara sahip olan biri olabilirim. Biraz daha karmaşıklaştıralım. Ben kendi sevdiklerimden, deneyimlerimden, duygularımdan emin değilsem ne olur? Ve karşımdaki ‘Ben’i benden daha iyi tanıdığını söylüyorsa? Eğer benim kendi temelimde sallantı varsa yaslanacak bir temel ararım. Ben sallandığımı hissettiğimde, daha emin bir zemine geçmek isterim. Ancak o zaman geride bir ‘Ben’ kalır mı? Yoksa ben yalnızca ötekinin bir ‘Nesnesi’ mi olurum? ‘Sen berbat bir insansın’ denildiğinde berbat bir insan, ‘Mükemmelsin’ denildiğinde mükemmel olurum. Benlik bu kadar kolay yer değiştirebilir mi? 🤷🏻♀️
Kişilik & Karakter konusunda 21,9b cevap paylaştı.
Tabii ki zor. Benim yaşadıklarımı yaşayıp aynı yollardan geçmeleri gerek. Kendi ayakları üzerinde durabilmeleri, hiç bir darbede yıkılmamaları, asla pes etmemeleri, her şeye rağmen neşelerini ve enerjilerini korumaları lazım en basit örnekler bunlar olsun, birçok kadın kendi ayaklarının üzerinde duramamaktan korkuyor, insanlar en ufak olumsuzlukta pes ediyor ve hemen hemen herkes gülümsemeyi unutmuş durumda.
Kişilik & Karakter konusunda 205,4b cevap paylaştı.
Evet ben zor olduğunu düşünüyorum. çünkü ben yaşadığım şeyleri çoğu insan belki de kaldıramazdı. tabi ki de bunu sadece yaşayanlar bilir. ama gerçekten gereğinden fazla sabrettim ve dayandım her şeye
Ben olmak bugün zor değil, dünden kendime kattıklarım sayesinde yarın da zor olmayacak. Hayatı başta kendim için güzelleştirmeye çalıştım ve bunu hep yapacağım. Büyük değil, minik dokunuşlar yeterli gerçekten mutlu olabilmek için. Nasıl baktığımız, nasıl yaklaştığımız önemli.
Elbette zor herkes kaldıramazdı, kişiliğim, karakterim ve hayata karşı duruşum, yaşadığım baskılar karşısında kendi özgürlüğümü kazanma çabamda yaşadığım zorluklarla dolu. Bu yüzden herkesin hikayesi ve yolculuğu farklıdır bu hayatta... Kimse kimseye benzemez.
Herkes olmak ne kadar zorsa ben olmakta o kadar zordur fazlası değil. Bir şeyleri fazla ütopikleştirmeye gerek yok. Kendimce zor olan şeyler yaşadım ama bu benim yapımdan kaynaklı, belki de bana o kadar zor geldi ya da yanlış kararlarımın sonucunu çektim sadece. Genel olarak göreceli ve farklılaşan kavramlar zorluk ya da kolaylık.
Herkesin hikayesi kader senaryosu kendisine zordur ama bana göre hiç biri dünyada zulme uğramış, öldürülmüş, aç kalmış, şiddet görmüş mazlum insanların ve hayvanların yaşadığı durum kadar kötü olamaz ! Bu dünya ve hayat gercekten zor bir yer olmaya başladı…
Tek vücutta hem bir o kadar çocuksu ve haşere hem bir o kadar bilge bir ruh taşıyorum.. İki tezat mizacın bende var oluyor olması çoğu insan için muhakkak zor olurdu..
2
0 Yorumla
Gizli Üye
(45 üstü)
+1 yıl
İnsanlara göre zordur. Yani zordur. Karakterim çok güçlü. Bundan bazen sıkılsam da bu böyle. Bağırılması gereken yerde sakin kalmak içgüdüleriyle, tepkisel davranan insanlara zor gelebilir. Genel manada aslında normal biriyim. 😃
of çok zor sürekli düşünmek bir şeylere kafa yormak sürekli kararsız olmak. keşke türbanlı dindar 18 yaşında evlenmiş cahil eşine kahve yapan ama mutlu olan koca parası yiyen kafası çalışmayan kadınlardan olsaydım
her iki tarafta fedakarlık yapmalı, her iki tarafta kendinden odun vermeli hicbı sey tek taraflı olmuyor. sız olmak kolay değil bunun ıcın ugrasmak gerekşyor