Görmezden gelinmekten korkuyor musunuz?

Birçok kavga bundan çıkıyor aslında. Çünkü zamanında bu muameleyi gördüğümde sesimi çıkarmaya gücüm yoktu. Şimdi ise büyüdümü idda ediyorum, güçlendiğimi, görülmeye layık olduğumı, kimsenin bana böyle davranmasına izin vermeyeceğimi, görünmez olmadığımı,… ama bazen beyhude oluyor bu çabalar. Bakışlar karşılaşsa bile göz göze gelemiyor insanlar. Ve bu korkunç bir şey. Hele tarafından görülmeye en çok ihtiyacın olan kişi sana bunu yapınca… ikna olmuşsun çünkü. O görse sarıp sarmalayacak bütün yaralarını, herşeyi yoluna sokacak. Ama o görmedi beni, 27 sene oldu. Doğduğumda başını çevirdi ve birdaha bakmadı sanıyorum.

İnsan korktuğunu yaşar, çeker kendine. Görmezden gelinmek herkesi üzer lakin insan incindiği yerden çiçek açar, bizi görmezden geleni bizler de görmezden geliriz, mesafe koymak başka bir şeydir, görmezden gelmek başka bir şeydir. Mesafe koyana saygı duyarım, baht açıklığı dilerim lakin görmezden gelen sen değersizsin algısını oluşturmaya çalışıyor ben de, beni kendime kırdırmak istiyor, canıma kastedene saygı duyamam ve böylesi bir kişiyi de kaybetmekten korkmam..

Hayatta en sinir olduğum şeylerden biri görmezden gelinmek. İlla öne çıkmam, ilgi odağı olmam gerekmiyor tabii ki ama kimisi kasıtlı olarak görmezden geliyor. Nefret ederim. Gerçi ben de onlara aynısını yapıyorum o ayrı:d

Evet bazen korkuyorum yalan yok. Ve bence bazı psikolojik rahatsızlıkların temeli de buna dayanıyor. Görmezden gelinmek o kadar basit bir mesele değil.