Bazı insanların yüzüne yeterince baktığınız zaman yalnızca çiçekleri görmekle kalmazsınız / çiçeklerin kokusunu da duyarsınız. ?

Bazen ‘artık gelmeyecek olanı’ ararsın ama aradığın onun cismi değil, onunlayken geçen zaman ve o zamanın içindeyken hissettiklerindir. İnsan sevdiği birine rastlar gibi bir zamanlar tattığı/yaşadığı hislere de rastlamak ister.

Kendi olanın güzelliği diye bir şey var: müdânâsız, sâde ve vakur.

Birinin kalbinde bıraktığı hislerle değerli olurmuş insan, birinin kalbinde ancak anlamlı hislerle yer edinirmiş. Sonra o anlam büyür, o hisler yeşerir, ait olduğu kalbe ferahlık verirmiş. Birine ferahlık vermiyorsan onun kalbinde yer etmen de öyle zordur.