Sizinde bazen hayat istediğiniz gibi ilerlemediği anlar oluyormu?

Bazen hayal kuruyorsun böyle herşeyi kafanda o kadar mükemel bir sekilde hazıyorsunki sonra hayat sana hop diyor hiçbirsey düşüncelerindeki gibi mükemel olmuyacak tıpkı birkaç gün önce annemin lösemi hastası olduğunu öğrendiğimden beri birden bire içindeki her şey resetleniyor hayalerin, isteklerin , düşüncelerin. her şey sonra kendi içinde baş başa kalıyorsun böyle hastane duvarına bakarken içindeki binlerce kötü senaryo ile baş başa kalıyorsun. Vucudundaki her morluk her iz o kadar canını yakıyorki içinde yaşadığın onca şeye rahmen yüzüne maskeni takıp gülmeye çalışıyorsun ona iyi olacağını inandırmaya çalışiyorsun. Bazen herşeyin bir kabus olduğunu düşünüyorum keşke birkaç hafta öncesine dönebilsem...