Bir kişiyi seni sevmesi için zorlayabilir misin?

Zorlayamazsın...

Bunu bilmemize rağmen, ömrümüz insanların bizi sevmelerini umut etmekle geçiyor. Zorla güzellik olmayacağı gibi, zorla sevgi ve hatta zorla umut da olmaz. Seni seven sevecek, sevmeyen sevmeyecek...

Hatta seni seven, görünürde sevdiği ‘’sen’’miş gibi gözüksede, aslında o bile sendeki kendini sevecek. Sevginin böyle bir yanı vardır maalesef. Sevgi aynı zamanda bencildir. Çünkü seni seviyorum derken, kişi aslında şunu demiş olur: Sendeki beni seviyorum. Sendeki değerimi seviyorum, sendeki kimliğimi seviyorum, sendeki başarımı seviyorum gibi gibi..

Eğer kişi sevgi konusunda henüz kendinden beslenmiyorsa, o zaman sevgiyi bulduğu yerde bu iki halden birini hisseder: ''Sendeki ben kabul edebildiğim bir ben'' ve/veya ''Sen bana olmak istediğim kişiyi olabilmemi sağlıyorsun.'' Bu durum tabi ki sevginin önemini azaltmıyor. Sevgi yine sevgi. Ve kişiye görünürde kendiyle barışık bir hal oluşturduğu için, her durumda güven, içtenlik, anlayış gibi kavramların oluşmasını sağlıyor. Zaten bu kadar zorlamamız da bu yüzden. İnsanın güven ve barışıklık ihtiyacı...

Bunları kendimizde aramak yerine, çoğu zaman başkaların da bulmayı tercih ediyoruz sadece.