İnsanın kendine anlattıkları önemlidir aslında. Çünkü, çoğu zaman bizi bize en iyi anlatan bile yanılır. Peki, durum buysa sen kendine en çok ne anlattın?
Aslında ruh halime göre çok şeyler anlatım isyan etmedim ama neden ben diye sorguladım ama anladım ki bazen sorgulamak yerine kabul edip kendine iyi davranmam gerekiyormuş kendinle konuş sen bugüne kadar neyi başaramadin de kalk kendine gel dik dur geri çekilme gibi şeyleri çok söyledim ve hayatımda 1 kişiye aşık oldum bunu zamanla kendime itiraf etmekte zorlansam da kendimi karşıma oturdup bakınca o kişiyi çok sevdiğimi gördüm bu ara da kendime bunu anlatıyorum sonra nasip deyip kalkıyorum bunu yapan tek ben değilimdir umarim
İnsan herseyi kabul ettiği an. Kendine dürüst oluyor. Belli bir yerden sonra da kabullenmeyi aşınca. İnsan kendine bunu ispatlamak istiyor. Ben buyum ben güçlüyüm tarzi. Vs. Çok şey anlattim.. İnsan insana güvenemiyor ama seni senden başkası da dinlemiyor..
Herkes ben değil cidden ben değil sen ne kadar da şans versen bu hep aynı Yola çıkıyor diretme dedim.. önüne bak yoluna. Yanında yürümek isteyen her türlü yürür dedim
Güzel soru. Eskiden kendime bir çok şey anlattığımı fark edince artık anlatmayı bıraktım. Genelde geçmişle alakalı oluyordu. Şimdiyse durumu değerlendiririm ya da geleceğe odaklanırım.
Bir türküyü anlattım, bir şarkıyı bazen de bir masalı hep güneşli bir bahar sabahını, ılık bir süt kıvamındaki yaz akşamlarını anımsatan her ne varsa.. kendime onu anlattım..