Başarı yolculuğu yalnızlıkla biter... Mi?

Başarı algısını yukarı yönlü zirve yürüyüşü gibi algılarsak şayet, bu yürüyüşün doğası gereği acımasız olması gerekliliği bizi duygusuz bir bireye de dönüştürür. Çünkü her türlü zirve algısal olarak tek kişiliktir. Başkalarını önemseme durumu, rakiplerin bizleri geçmesi ya da en azından fırsatın bir daha yakalanamaması endişesine kurban edilir.

Bu uğurda katedilen yol da geride bıraktıklarımıza neler hissettirdiğimiz ya da onların hayatlarına olan yansımamızın ne yönde olduğunu üzerine düşünmeyi başarı ile aramızda bir engel olarak görürürüz. Kontrol edilemeyen zaman algısına karşın vahşi bir odaklanmayla başarı heybemizi doldurmak isteyişimiz de zirveye ulaştıktan sonra ki başarı sarhoşluğu gibi bir etkiyle zihnimizin berraklığını yok eder. Yalnızlığın zamanla keskinleştirdiği zihin -asıl başarının- ne olduğu fikrini sorgulatır.

İşte tam da burada başarı yolculuğu adına çıkılan yol için kaybettiklerimizin telafisi için yeni bir sürece girilir ki bu da bu yolculuğun (zirve dönüşü aşağı yön) yalnızlıkla bitmeyip devam ettiğini gösterir.

Bu nedenle başarının dikey ya da yatay yönlü oluşundan ziyade hayatımıza uygunluğuna, sürecin sonucunda ki kazanımların kime ne oranda etki ettiğine ve bu başarının gerçek manada biz tarafından ne kadar istediğine (toplumsal dayatma, özenti) bakılmalı asıl diye düşünmekteyim.

Çok güzel bir konu bu… emeğine sağlık…

hepimizi başarı odaklıyız… benim hayatımda da Başarı önemli bir Kavram oldu her zaman AMA

Önemli olan sadece başarmak değil nasıl başardığındır. O Göseldeki Zirveye nasıl çıkıyorsun? Yüklerini… Duruşunu …Doğruluğu muhafaza edebilirsen… zirveye çıkarken … çıkmaya çalışanları aşağı çekmeden hatta yardım ederek ulaşırsan bir anlamı oluyor.

Herşeyin anlamı nasıl yaptığında nasıl başardığında alakalı…

Zengin oldun da nasıl oldun? Yüksek Eğitim aldın ama nasıl aldın? Başarıyı kazanırken ne kadar kaybettin ne kadar koruyabildin bazı şeyleri?

Hayatımda buna dikkat etmeye çalıştım ve mutluluğum başarılarım değil tamamıyla bu nokta olmuştur. Çünkü şuna inanıyorum.

Bedeni Sağlam olmayan güçlü olmayan biri fiziksel ağır bir işi yükü taşıyabilir mi?

Taşıyamaz!

Peki Para, Makam, Başarı , Şöhret , Yüksek Eğitimi insanlar taşıyabiliyor mu?

Hayır yükler ağır geliyor, çünkü Karakter Eğitimş şart ! Karakterin güçlüyse Başarı, Para, Eğtim vesaire mutluluk getirir

Çoğusu sona ulaşmaya o kadar odaklanmış ki son sürat ilerlediği o yolda etrafında ne güzellikleri kaçırdığını bir bilse. Bu dünyanın körleri.. Yolun sonu ne olursa olsun şeritsiz düşlerin şarampole yuvarlanmış tutkularına esir düşmeyeceğim. Onun yerine her kilometresinde hayranlıkla izleyeceğim manzaralara yönelip; veya var edip arkamda huzur ve tebessüm temalı ayak izleri bırakmak istiyorum. Yıllar sonra hiç tanımadığım varlıkların aynı yolu yürürken bıraktığım ayak izlerinin ona yol göstermesini, hiç bilmediğim o kişilerin beni tanımasını istiyorum. Tanımalı ve balçık dolu çukurlarla kat ettiğiniz o yolları reddetmeli. O yolları yalnız da var ederim ama yalnız ölmeyeceğim.