İnsanlardan igreniyorum nefret boyutuna ulaştı bu normal mi?

Evet bende insanların tümünü iki yüzlü olarak görüyorum.(genelleme yapmak yanlış olabilir ama elimde değil) . Asla kendilerini yansıtmiyorlar her söyledikleri şaibeli kimseye güvenim yok sohbetlerini dinleyecek kafa yok. Hiç ilgimi çekmiyolar gerçekten çok kirli ve zavallı olduklarını düşünüyorum. Eminim benim için de böyle düşünen vardır düşünsünler ben de tertemiz bir insan değilimdir elbette. Ama elimden geldiginde dürüst biri olmaya çalışıyorum. Ama masum hayvanlar asla öyle değil. Tek istedikleri sevgi. Ben kendimi onlara adadım. İnsanlardan elimi eteğimi çektim. Çok zor oldu benim aşmam çok baskılandim akrabalarla görüş selam ver vs diye ama astım. Sen zorlandın mi kabuğuna çekilirken?

Zorlanmadım ama zamanla sosyal anksiyete oluştu bende ve gittikçe ilerledi. Şimdi daha iyim ama ilaç kullanmak bile pek bir tesiri olmadı. Her ne kadar ileri düzeyde genel anksiyete bozukluğumu iyleştirmiş olsada.

İnsan bio-psycho-social bir canlıdır bir çevresi olmazsa bir süre sonra bazı ruhsal ve zihinsel sorunlar oluşur ki zamanında onu da iyice yaşadım ve sorun şu ki kabuğuna cekilmisken her şey çok iyi gibi hiçbir ruhsal sorunun ya zihinsel sorunun bir çevre edinmekle az çok olsada daha iyi olabileceğini düşünmezsin bundan kaynaklanan sorunları da kesin bu sebep değildir dersin ama o kabuktan bir kere çıktın mı anlarsın aslında öyle olmadığını yinede geçici dönemler için kabuğa çekilmek çok güzel ve terapi gibi

Benim kendime ait mini bir çevrem var annem beni koşulsuz seven biricik arkadaşım ve kız kardesim kendisini koşulsuz sevdiğim dert ortağım. Onlarla sosyalleşmek yeterli geliyor. Çok nadir de gerçekten iyi niyetli olduğunu düşündüğüm bir iki arkadaşimla kahve içiyorum ama ileriye götürmüyorum

Benimde çevrem annem, kedim ve kız kardeşim gibi gördüğüm arkadaşım. Benimde nadiren buluştuğum 2 arkadaşım var. Ama bu durum pek hoşuma gitmiyor, daha sosyal olabilmek ve sosyal anksiyetemi aşmak isterdim.

Burcun ne? *-*

Bu arada ben çok sosyalim, sosyal anksiyetem yok çok şükür. Sosyal ortamlarda herhangi bir şey söylemekten ya da yapmaktan çekinmem relax biriyimdir. Sadece tercihen midemi bulandıran insanlarla aynı ortamda olmuyorum 😅 burcum aslan ya senin?

Tüm insanlar nasıl mideni bulandırıyor? Yeni insanlara hiç mi şans vermezsin?
Burcum yay

Yeni insanlara şans vermem, tanışmam gereken bir ortam olur tanışırım (iş yemeği vs.) mecburi görüşmeler de genelde kaçarım ama kaçma imkanım yoksa o kişinin anlattıkları pek umrumda olmaz çünkü herkesin kendini farklı gösterme çabasıds olduğuna eminim. Zaten enerjisi kendini belli eder. Diyelim ki o çok nadir düzgün dürüst insana denk geldim. Yine merkezime almam ama bir araya gelinmesi gereken yerlerde sohbetine eşlik ederim

Ayyy sorma yaa yılışıklar pas vermiyosun daha da üstüne geliyolar işleri gucleri fitne fesat 🤦 biz böyle devam valla insanlar ne derse desin çok mutluyum bu halimle

İyi niyetli olsalar tamamda bana zararı varsa uzak dursunlar akıllandım artık