Boş bi umudun peşinde sürüklenmek aşılabilir mi?

29 yaşındayım 6 yıl önce mezun oldum. Atanmaya çalıştım olmadı , geçiçi işlerde çalıştım tezgahtarlık gibi.. şimdi tekrar Kpss çalışıyorum ama umudum yok. Bi yandan da atansam nolcak diye düşünüyorum benden maddi manevi her şeyi aldı bu sınav. Atansam bunlar geri gelcek mi? Sanki hayattaki amacımı , beklentimi yitirdim. Anne olup çocuğumu büyütmem gereken yaşta evde bi odada bütün gün masa başında yaşlanıyorum. Çevremdeki insan sayısı 2 3 hiç arkadaşım yok. Sevdiğim biri yok , arkadaşım yok. Nereye kadar böyle gider , işe giriyim desem Çağrı merkezi olur anca onun için mi bunca yıl çabaladım diye daha çok üzülürüm. Evlilik desen olmuyo , kpss yüzünden sosyal hayat da yok sosyal hayat olsa bile İnsanlar ne iş yapıyosun diyince ne dicem , bu utançla nasıl yaşarım.. nereye gidiyo hayatım , nasıl kurtulabilirim bu anlamsızlıktan?

Boş bi umudun peşinde sürüklenmek aşılabilir mi?
Cevapla