Ben gercekten artik cok skldm?

19 yasindayim ailemle yasiyorum okula gitmiyorum isim da yok arkadaslarim filan yok, zorla nisanlandim 4 yil bir sevgilim vardi hep beni aldatmaya calisti hep kavga etik bende ayrildim ama ailemin kavgalar ile onla baristim onlar mužu olsun diye falan ce geri yuzuk takti bana Şu an istesem de atamam o yuzugu degisir sandim degismedi hep ayni ararsa 5 dk en fazla 10 dk konusur kapatir sklon ben sevgilim diyen insanla hatta nisanlim diyen insanla en az 2 saat konusmak isterdim bu bebi onemsiyor yani buraya geliyor cikariyor beni spnra eve gidiyor bende yalniz kaliyorum takilicagim birseyim de yok ajanda yazarim oyle dizi izlerim, en kotu olan sey psikolojim bozuk hep kotu dusunceler gelir kafama depresyadan ciktim 6,7 ay once bunu kimse bilmedi ne ailem ne de o nisanlim istesem de kpnusamam ailem bide hep beni zorla goturur bir yerlere anem surekli kavga eder biktim yemin ederim evimiz da kucuk kendi odam ya da dolabim yok 1 tane oda bide oturma odasi okadar iste annem babam ve biz 4 kardesler yasiyoruz bu evde yani 19 yasindayim ve hala odam yok diyecegom birseyim yok tavsiyeleriniz var mı ne yazabilirim cunku gercekten cok uzuluyorum bu duruma ailem hristiyan zaten ben muslimanim bu evde namaz da kilamiyorum acayip sinirli oluyorum beni gece hep gezdirirler araba ile ben gece cikmak seven bir insan degilim onlar her gun ayni yaparlar araba ile giderler beni de zorla gotururler skldm cok