Simülasyonda yaşadığımız teorisi son zamanlarda daha çok karşıma çıkıyor. Sinan Canan da bunun hafife alınacak bir simülasyon olmadığını, arkasında binlerce yıllık evrim ve biyolojik temeller olduğunu söylemiş. İnsan algısının bunu anlayacak düzeyde olmadığını da eklemiş.
Çocukken hatırladığım ilk anılarda kendi bedenimi dışarıdan görüyor gibiydim, rüyalarımda da öyleydi. Ama büyüdükçe kendi gözlerimizden dünyayı görüyoruz, belki size de olmuştur. Belki de bu simülasyonda ne kadar uzun süre kalırsak o kadar özdeşleşiyoruz bu bedenle ve çok derinden bildiğimiz simülasyonda olduğumuz gerçeğini unutuyoruz.. O yüzden belki de bu kadar Matrix, Ghost in the Shell vb filmler çekiliyor..
Mesela Jumanji filminde de oyuncular oyun evrenine giriyorlar ve soludukları hava bile çok gerçekçi geliyor. Daha önce oyuna giren başka bir oyuncu ise kaç yıldır orada olduğunu bilmiyor bile, bunu algılamaya kapasitesi yetmiyor.
Sizce de insan olarak bu kadar kısıtlı bir kapasiteye mi sahibiz? Ve bir simülasyonda mı yaşıyoruz? Belki de yaşıyoruz değil, varız demeliyiz. Belki yaşamıyoruzdur bile...
Haha ben yine beyni yaktım gelir misiniz? 🤯😅
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer