Sizin için sıradan olan ancak kalbinize heyecanı düşen o küçük anlar/anılar nelerdir?

Mevzu dokunmak değildi. Özel hissettirmesiydi. Ama o herkese nasıl hissettireceğini iyi bilirdi. O yüzden güven duymam mümkün değildi.
Yıllar önce tanıdığım bir kişi vardı. Ansızın tam benlik hissettirmişti ve bu his doğru değildi. Ama yine de sevmiştim böyle hissetmeyi, hissettirilmeyi...

Hayatımda bir kişinin olduğunu biliyordu ama beni istemekten vazgeçmediğini söylemişti. Kıskanmıştı, bende aynı hislere kapılmıştım. Çekim dünyası mıknatıs hala bana o hissi özlettiriyor. Bazı şeylerin çok farkında olmam dışında çekim kuvveti çok net işliyordu..

Onun beni üzeceğini çok iyi biliyordum. Bak kalbim hayal kırıklığı yaşamaktan da korktuğu için itti. İtme çekme yaşadım. Aurası güçlüydü. Ve kadınların onunla ilgilenmesi hoşuna giderdi. Ayrıca egosunun tatmin olduğu ilişkiler yaşamak. Ve ben egonun ne kadar zararlı olduğunu biliyordum. Belki çok irdeledim belki çok zekice davrandım bilmiyorum. Ama kalbim ne kadar arzulasa da çekim kuvveti onu dibimden ayırmasa da reddettim. Hayatta her şey arzulanmaktan ibaret değil. Ya da çekim kuvvetinden. Ne kadar istesem de bana iyi gelmeyeceğini biliyordum bu tehlikeli ilişkinin. Beni olmadığım bir insan haline getirebilirdi.

Bu anı 5 yıl geçmesine rağmen hala içimde hissedebiliyorum. Ve artık ne yapmam gerektiğini de iyi biliyorum😇

Sıradana hayran olma serüvenine başladım geçen hafta. İlk adımlarımı atıyorum. O yüzden bir şeyin sıradan görünmesi heyecanı ya da gizi olmadığını göstermiyor bana. Çünkü değerini bilmediğimiz halde bizim sıradan sandığımız o kadar çok şey var ki yaşantımızda. Ailemizin olması, sıcak bir yuvaya sahip olmamız hatta sağlığımızdan yüzümüzdeki tebessüme kadar olması gerekiyor sandığımız ama bizim için lütfedilmiş onlarca şey var ki.. Beni heyecanlandıran da tam da bunlar aslında. Bir tane fısıltının, ufacık bir detayın tebessüm sebebi oluşu bile benim için heyecanlanma ve günümün güzelleşme anı.