Çok kişiyle bağ kurmak insanı yorar mı?

Konuya değil insanlara odaklanıyorum bütün enerjimi o kişiye yoruyorum. Kafam geçen diyalogda değil karşıdakini anlama çabasında. Böyle yapınca karşı tarafı etkiliyor gibi oluyor ve hem ben ona hem o bana bağ kurmaya başlıyor. Ama ben bunu herkese yapıyorum. O belki benim eksikliğimi hissediyor ama ben herkesin eksikliğini hissediyorum. Bu bende yük ve çok yorgun hissettiriyor. Geçmişte bağ kurduğum kimseyle görüşmüyorum moralim bozuluyor. Ortada konu yoksa amaç yoksa artık hiçbir insan umurumda değil. Tüm bu bağları içgüdüsel yaptım yapmaz olaydım bana ne vazife ki artık yapamıyorum da zaten çünkü doldu birilerini sevme kotam. Bu kurduğum bağlar yüzünden hayatımı yaşayamıyorum. Kendimi kurtarmam lazım kimse yapmayacak bunu benim için ve ben hiçbir şey yapamıyorum. Kafam bu bağların ağırlığını taşımakla meşgul. Ama farkına vardıkça hafifliyorum onları unutuyorum. Kafam sakinleştikçe amacıma odaklanabiliyorum. Daha çok sakinleşmem lazım. Hızlı olması lazım. İçimdekileri atmam lazım derhal. Nasıl olur?