Kendimi hiç sevmiyorum kendimle mücadelem ne zaman biter?

Kendimi hiçbir anlamda beğenmiyorum. Yüzümü beğenmiyorum. Kiloluyum da. İnsanlarla iletişim gücüm de zayıf. Kalbimin temiz olduğunu düşünüyorum ama o da yetmiyor ki kimseye. 26 yaşıma gireceğim hiç erkek arkadaşım olmadı. Arkadaşlarım hep evlendiler ve gördükçe imreniyorum. Ailemle büyük sorunlarım var. Yani kısacası berbat hissediyorum her anlamda. Gün boyu moralim bozuk. Ortamlara girdiğimde belli etmemeye calısıyorum ama yine moralim bozuk oluyor. Bazen ağlıyorum buluşmalarda dayanamayıp. Bazen sokak ortasında ağlama krizine giriyorum çünkü beynim çok dolu. Sürekli en ince ayrıntıya kadar düşünüyorum. Ne bileyim, kendimi ezik hissediyorum. Kendimi herkesten aşağı görüyorum. Şu hayatta başardığım hiçbir şey yok sanki. Psikolojik danışmanlık bitirdim ama terzi kendi söküğünü dikemiyor ki. Berbat haldeyim. Ne yapmalıyım?