Hatırlayabildiğiniz en eski çocukluk anınızı neydi? Bu anı sizi nasıl hissettirdi?

Herkese merhaba ben 18yaşındayım yks sınavına hazırlanıyorum ama geçen yaz Öz kardeşime kurduğum cümle hayatımı mahvetti şu an intihardan başka çözümüm yok ecelim geldiğini
hissediyorum çözümü yok gibi görünüyor ama size de anlatayım belki intiharın kıyısından bu site kurtarır bu arada psikiyatrik tedavi görüyorum ama aşağıda anlatacaklarım aklımdan çikmiyor
Yazın deprosyandayım namaz kılmıyorum dinî bırakmışım ateistim ders çalışmıyorum tuvalet banyo yemek dışında yataktan kalkmayan biriydim bir gün ünlü bir kişi olan Zendayanın eşcinsel öpüşme videosunu gördüm ve bende denemek istedim bendrn 2 yaş küçük olan kardeşime Kardeşim canım çok çekti öpüşelim mi dedim o an yüzündeki ifadeden dünyasının yıkıldığını anladım gözleri doldu çocukluğumu mahvettin az kalsıngüvenliği çağıracaktım gözümden çöp bile değisin dedi sen müslüman değil misin bu Allah a inanmıyor musun dedi
Benim kafa o an dank etti bir abla kızkardeşine nasıl böyle bir şey diyebilir dedim utandım yerin dibine girdim onlarca kez helallik aldım affedildim hakkını helal etti ama ben kendimi affedemedim bir türlü çünkü insanlığa sığmaz
Şimdi kısaca ailemin ahlakından bahsedip fikirlerinizi almak istiyorum
Ailem için cinsellik tabu erkeklerle konuşmamız çok kötü bir ara 4. sınıftayken mahalledeki erkeklerle yaşalrı 7 ve 8 takılıyorum diye babamdan herkesi gözü önünde tekme yemiştim erkek kuzenimle İstanbul'da mahallede gezdiğim için bir sürü fırça yemiştim eski sevgilimle annem bizi konuşurken yakaladı bana dünyanın tehdidini etti
Babana derim bir daha görürsem diye korkumdan sevdiğim sevgilimden de ayrılmıştım Kısacası ailem sadace ev okul şeklinde meslek kazanmamızı isterler ve hiçbir şekilde erkeklerle aşk muhabbeti yapmamızı istemezler sizce Öz kardeşime böyle demem bastırılmış duygunun sonucu mu yoksa ben bir orkide çocuğumuyum ve kendimi öldürmelimiyim ama dudaktan dudağa öpüşmedik Allah razı olsun red etti red etmeseydi kesinlikle kendimi öldürürdüm ya da midem bulanır kendimi geri çekerdim bu

Hocam çocukluğum o kadar kötü geçti ki şimdi bunu ben bedelini ödüyorum
Panik atak
Kaygı bozukluğu
Özgüvensizlik
Kendini başkalarıyla kıyaslama ve daha sayamadığım çok şey var
Bunlar hepsi anne baba olmaması gereken insanlar yüzünden sorumluluk almayı bilmeyen ebeveynler
Çocukken bir çok kez tacize uğradım akrabalarım tarafından ve kendimi o kadar kötü hissediyorum ki şimdi bana sorsanız çocukken mutlu bi anın var mı?
Hiç yok hatirlayabildigim tek şey kötü anılar💔
Ama kendimi tedavi ettirmek için ben psikolog olucam az kaldı...