Merhaba arkadaşlar,
Ben üniversite terk, hiçbir baltaya sap olamamış, ne işe elini atsa tuttuğu yeri kurutmuş kendini lanetli gibi hisseden dengesizin biriyim. Dünyayı çok seviyorum, etrafımdaki her şeyde ayrı bir güzellik görüyorum, yapmak istediğim o kadar çok şey var ki, görmek istediğim o kadar yer…
Ama ne imkanım var ne de bu imkanı yaratabilecek bir finansal kapım (iş), meslek seçebilmiş değilim kendime bir türlü. Şu aralar yine işsizim ve bu beni psikolojik olarak çok yoruyor. Her gün düşüne düşüne daha da batıyorum çıkmazların dibine, acaba bulabilecek miyim “bana uygun” mesleği diye.. hayata doyamadan yaşamaktan bıktım, son 5 yıldır ağır bir depresyondayim, aslında, depresiflik benim ruhumun temel taşı olmuş durumda arkadaşlar, istediğim zaman sebepsizce mutlu olabiliyorum ama uzun sürmüyor işte maalesef. Şu beş yılda hiç yoksa 5 bin kez geçmiştir aklımdan yaşamayı bırakmak, yeter artık demelerim bizim klasik Türk gencinin “amk”‘lerinden çok daha fazladır. Ama gel gör ki hâlâ bu çok sevdiğim dünyada içimde bitmek tükenmek bilmeyen koca bir umutla ordan oraya umarsızca savruluyorum beraberimde sürüklediğim başarısızlıklarımla. Çözemediğim bir şeyler var benim arkadaşlar, çözmem gerektiğini bile bilmediğim belki de.
Biri bana söyleyebilir mi bu hayat nasıl yaşanır diye?
Ben üniversite terk, hiçbir baltaya sap olamamış, ne işe elini atsa tuttuğu yeri kurutmuş kendini lanetli gibi hisseden dengesizin biriyim. Dünyayı çok seviyorum, etrafımdaki her şeyde ayrı bir güzellik görüyorum, yapmak istediğim o kadar çok şey var ki, görmek istediğim o kadar yer…
Ama ne imkanım var ne de bu imkanı yaratabilecek bir finansal kapım (iş), meslek seçebilmiş değilim kendime bir türlü. Şu aralar yine işsizim ve bu beni psikolojik olarak çok yoruyor. Her gün düşüne düşüne daha da batıyorum çıkmazların dibine, acaba bulabilecek miyim “bana uygun” mesleği diye.. hayata doyamadan yaşamaktan bıktım, son 5 yıldır ağır bir depresyondayim, aslında, depresiflik benim ruhumun temel taşı olmuş durumda arkadaşlar, istediğim zaman sebepsizce mutlu olabiliyorum ama uzun sürmüyor işte maalesef. Şu beş yılda hiç yoksa 5 bin kez geçmiştir aklımdan yaşamayı bırakmak, yeter artık demelerim bizim klasik Türk gencinin “amk”‘lerinden çok daha fazladır. Ama gel gör ki hâlâ bu çok sevdiğim dünyada içimde bitmek tükenmek bilmeyen koca bir umutla ordan oraya umarsızca savruluyorum beraberimde sürüklediğim başarısızlıklarımla. Çözemediğim bir şeyler var benim arkadaşlar, çözmem gerektiğini bile bilmediğim belki de.
Biri bana söyleyebilir mi bu hayat nasıl yaşanır diye?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer