Felsefî, edebi, psikolojik, dini vs bilgi alışverişinde bulunulacak; cinselliğe girmeden konu açacak var mı?

Ben varsam elbet biri daha vardır.

Siz şu erkekler şerefsizdir, hiç yoksa büyük çoğunluğu diyen hanımefendisiniz değil mi?

Karıştırıyor olabilirim mazur görün. Resim anımsattı sanırım böyle bir cümleyi. Denk geldiğim soruda da bahsini ettiğim cümleyi yazan kişi aynı resmi kullanıyordu. İsme dikkat etmedim takdir edersiniz lakin resim aklımda kalmış.

Kısmen katılıyorum.

Çoğunlukla felsefi romanlar ve psikoloji kitapları severim. Belki ara sıra tarih. Ya siz?

Cahillik ediyorsam mazur görün, bir tanrıyla yaşadığı aşktan ötürü yılanlı saçlarla lanetlenen üç kız kardeşten biri miydi?

Sanat tarihinden ziyade bende bilim tarihi ve insanlık tarihi açısından göz atıyordum. Dediğiniz gibi felsefe insanı içine çekiyor. Bazen boğuyor bazen geri fırlatıyor dünyasından dışarı. Ama sn temel de bir zihin şoklaması yaşatıyor kişiye her ne kadar yanlışlasa dahi kişi, bak bu da varmış diyebiliyor.

Ben eskiden psikolojiye çok ilgi duyardım. Çokça felsefe kitabı okudum ama hayatımda ki hiçbir şoku ve insanı tanıma eşiğini Freud ve Adler'ı anlamlandırdığım an ki kadar yaşayamadım.

Medusa kitabını şimdi daha da çok merak ettim. Benim de mitolojiye ilgim vardır. Günlük duyduklarimizdan ziyade daha dramatik şeylerle karşılaşabiliyoruz ziyade. Ki insan ruhu da drama aç malumunuz.

Ağladığında kitabını okumadım fakat Freud'dan Korku ve Ket vurma belki Sevgi ve cinsellik üzerine, Adler'dan ise İnsan Doğasını Anlamak diyeyim

Freud ve Adler'ın kardeş olduğunu biliyor muydunuz? Adler'ın aşağılık, üstünlük vs gibi kompleksleri Freud'da; Freud'un nefreti ve öfkeyi cinsel otoritesizliğe atfını Adler'a yönelik yaptığını duymuş muydunuz? Modern psikolojiyi resmen ojenizm deneylerinin yasallaştirilmaya calisilmasina ve iki yahudi kardeşin anne baba kayirmasindan ötürü çıkan kavgalarına borçluyuz.

Ben pek anlamam da fantastik türlerden. Daha doğrusu zevk için kitap okumadığımdan dolayı ne nedir pek bilmiyorum. Harry Potter vs tarzı mı?

İkisini de kardeşim okudu ama ben pek tercih etmedim. Neden bilmiyorum. Cinsiyetçi gibi konuşmuş olacağım fakat tecrübelerime göre sanırım hanımlar fantastik türlere daha meyilli.

Sormadım ama şiir sever misiniz edebiyat demişken?

Tahmin edebileceğinizden fazla severim hem de.

Beni mazur görün, üstüme vazife olmayan şeylere pek kafa yormam lakin böyle romanlar, felsefe, psikoloji edebiyat seven biri ne mezunu diye merak ettim. Size yönelik soracağım en derin sorunun bu olacağını temin ederim. Cevap vermek zorunda değilsiniz. Benimki basit bir soru.

Ben de sizinle benzer duyguları yaşadım zamanında. Yıllarca şiirler, edebiyat bize hep bakış açısı kazandırır denildi. Oysaki belli düşünceleri empoze etmek adına, belki masumane şekilde canlandirilmaya çalışılıyordu, ortaya konulmuş şeylerdi. Sonra başkalarında kendimi bulacağıma, bulmaya çalışacağıma kendime yöneldim. Başkalarının şiirlerini okumamak için şair oldum.

Hayır, öğretmenim diyemem. Aslında bakış açısıyla alakalı. Lise mezunuyum aksine.

Kendime şairim diyeyim. Kendi çapımda. Henüz kitap çıkarmadım, ki düşünmüyorum da. Size bir şeyler katabiliyorsa şiirler ne mutlu size.

Estağfirullah, bir yerlerden bir şey kapacağım varmış, oluvermiş sadece.

Ayrıca asıl sizi tebrik etmeli, bu devirde sağlık alanında olmak hem kariyer hem insanların tavrı açısından yürek istiyor

Benim bir rahatsızlığım var. Belki de bundan dolayı edebiyatı, roman türlerini sığ buluyorum.

Benim sevdiğim şair yok. Ama kalemini tebrik edeceğim şairlerden biri olarak Akif'i gösterebilirim.

Sizin sevdiğiniz şairler kimler?

Şiirlerde aşk konuları çok tutuluyor fakat en hakiki şekilde yazılmış şiirler genelde nefret veya ölüm hakkında oluyor. Bir söz vardır; mutluyken söylenenler gerçek olmayabilir ama nefret ederken söylenenler tamamen gerçektir. Buna benzer bir sözdü. Kimin söylediğini şu an hatırlayamadım.

Yani Makber'i yazan bile 40'ı çıkmadan evleniyorsa, Lavinia diye ağlayan adam daldan dala konuyorsa aşk şiirleri ne denli samimi olabilir diye sorgulamadan edemiyor insan.

Charles Bukowski'nin şiirleri yine başarılı lakin sevemiyorum işte

İçlerine gömmeyi tercih ediyorlar. Bulacakları hayal kırıklığı ya da utançları sevgilerinden ağır geliyor.

Ki böyle insanların sevgisi de anca kurmaca olabilir.

Ben kimseyi görmedim ki gerçekten karşısındakini sevgisiyle mutlu edip yanında kalacağını sağlayıp herkesten çok seveceğini bilip gidip söylemeyip depresyona girsin

Korkak insan her zaman korkaktır. Sevilmemeye korkan sevmeye de korkar. Sevilmemekten tereddüt eden sevmeye de tereddüt eder. Korkaklık tercihtir. Sevgi gibi. Neyi nasıl seçtiği önemli değil insanın. Sonuçların amasi, bahanesi olmaz. Sonuç olarak ya yanında olur ya olmaz.

Bir gün selvi boylum al yazmalım filmini izlemenizi öneririm. Korkaklıkta geçen bir aşkla her şeyi göze almış sevgiyi anlatan bir parça sadece.

İyi ama içe atmak diye bir şey aslında yok. Ya cesursundur ve inanırsın, ya kaybedensindir ve senin hayalini başkaları yaşar. Hayat bu şeyden ibaret.

Asıl ben teşekkür ederim sabah sabah sizi de tuttuk, hakkınızı helal edin. Sağlıcakla esenlikle kalın hanımefendi.

Umarım bir gün uzulmeyeceginiz şekilde izleyebilirsiniz. Selametle kalın.

Bakın, siz de benim gibi adım atabilmeyi savunuyorsunuz.

İyi günler dilerim

Tabi, buyrun.

Din ve psikolojinin neyini konuşmak istiyordunuz?

Geç olsun güç olmasın

Estağfirullah, ne beyim ne efendi. Doğru ve yanlış da yoktur. Biz anlam yükleriz. Ama uçurumlar her daim vardır. Goremediklerimizden sizi tehlikeli gördüklerimize iteleyen hususlar nelerdir?

Sizi ayak üstü geçiştirmek istemiyorum. Takdir edersiniz ki derin konular. Akşam 8 gibi müsait olabilir misiniz ya da daha sonrasında?

Anlayışınız için teşekkür ederim, hayırlı günler dilerim. Görüşmek üzere...