Aşırı asosyal biri oldum napabilirim?

30 yaşındayım ailemle yaşıyorum. Kpss çalışmam lazım ama çalışamıyorum masanın başına geçip ağlıyorum sürekli. Çalışsam da olmazmış gibi geliyo.. bu durumda olduğum için utanıyorum evden çıkamıyorum. İnsaflar fazlalık gibi görüp garipser gibi hissediyorum. Hiçbişeye , mutlu olmaya bile hakkım yokmış gibi hissediyorum o yüzden hayattan zevk almayı gülmeyi yasakladım sanki kendime. Güldüğüm zaman içimden bi ses çok mu iyi durumdasın ağlanacak haline gülüyorsun diyo sanki gülmek sorumsuzlukmuş gibi geliyo. Hiç arkadaşım kalmadı , napıcam , ben depresyonda mıyım?